บทที่ 3097

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ฮามิดก็เอ่ยขึ้นอีกว่า: “นายอย่าคิดว่าที่แอฟริกาก็วุ่นวายไม่แพ้กันนะ แต่เอาเข้าจริง ประเทศแอฟริกาที่มีสงครามวุ่นวายเหล่านั้น แต่ละแห่งต่างก็ยากจนจะตาย หากทหารรับจ้างไปทำการสู้รบอยู่สถานที่แบบนั้น ก็ไม่สามารถหาเงินจำนวนมากได้จริงๆ แต่ที่ตะวันออกกลางไม่เหมือนกัน หลายประเทศในตะวันออกกลางต่างก็ร่ำรวยมาก ต่อให้เป็นอิหร่านที่ถูกลงโทษเป็นเวลาหลายปี อันที่จริงก็อุดมไปด้วยน้ำมัน อีกทั้งพวกเขาต่างก็มีความต้องการในทหารรับจ้าง ทั้งยังทุ่มเงินใหญ่ได้ ดังนั้นสำหรับทหารรับจ้างแล้ว ก็เป็นตลาดที่ยักษ์ใหญ่เป็นอย่างยิ่ง”

“อีกทั้งอาวุธหนักของตะวันออกกลางก็มีเยอะมาก แทบจะเป็นพิพิธภัณฑ์อาวุธของทิศตะวันตกทิศตะวันออก ในนั้นมีอาวุธที่ทำจากรัสเซียเยอะที่สุด ขอเพียงมีเงิน ก็ไม่มีอะไรที่ซื้อมาไม่ได้ หากสำนักว่านหลงสร้างฐานทัพที่ซีเรียได้จริงๆ จากนั้นก็สร้างอาวุธหนักของท้องถิ่นขึ้นมาที่ตะวันออกลางล็อตหนึ่ง เช่นนั้นจากนี้ไปพลังการทำสงครามในตะวันออกกลางก็จะต้องยกสูงขึ้นแน่นอน จะต้องได้รับการให้ความสนใจมาก”

เย่เฉิน มีความไม่เข้าใจเล็กน้อย เอ่ยถามว่า: “ทำไมทหารรัฐบาลของพวกคุณถึงต้องการร่วมมือกับพวกเขาล่ะ หรือไม่กลัวว่าสำนักว่านหลงจะส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของประเทศในอนาคตเลยเหรอ?”

ฮามิดยิ้มแห้งๆ เอ่ยว่า: “สำหรับพวกเขาแล้ว สำนักว่านหลงแข็งแกร่งกว่าฝ่ายกบฏอย่างพวกเราเยอะมาก ถึงอย่างไรพวกเราก็ต่อสู้กับพวกเขาด้วยอาวุธจริง”

“ก็จริงนั่นแหละ” เย่เฉินหยุดไปชั่วครู่ จากนั้นเอ่ยถามเขาอีกครั้ง: “จริงสิ คุณรู้ไหมว่าผู้บัญชาการสูงสุดในซีเรียคือใครไหม?”

ฮามิดตอบทันที: “พญาหมาป่าเนตรเขียวหนึ่งในราชันสงครามของพวกเขา ได้ยินมาว่าเป็นคนเชื้อสายจีน”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ผมกะว่าจะหาโอกาสเหมาะไปเจอเขาสักหน่อย”

ฮามิดเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวาย: “น้องชาย นายห้ามผลีผลามเชียวนะ ฉันเคยได้ยินมา ว่าราชันสงครามของสำนักว่านหลงนี้ ต่างก็เป็นยอดฝีมือระดับสุดยอดทั้งนั้นเลยนะ อีกทั้งพวกเขาไม่ได้มีแค่ราชันสงคราม ยังมีทหารรบระดับเทพมากกว่าร้อยคนอีกด้วย พละกำลังแข็งแกร่งมากเลยทีเดียว ขืนนายไปโดยพลการ อันตรายใหญ่หลวงเกินไป!”

เย่เฉินยิ้มพร้อมเอ่ยว่า: “ไม่รู้ว่าทำไม ผมถึงมีความรู้สึกหนึ่งอยู่ตลอด รู้สึกว่าผมกับสำนักว่านหลงนี่ อาจจะได้มีปฏิสัมพันธ์กันมากมายในอนาคต ถึงขั้นอาจเป็นศัตรูรายใหญ่คนหนึ่งในอนาคตผมด้วย”

“ถ้าผมอยู่ในประเทศก็แล้วไป ในเมื่อครั้งนี้มาแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ควรที่จะคิดหาวิธีรู้แผนการของพวกเขาสักหน่อย”