บทที่ 3135

ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า “ทุกอย่างเป็นไปตามคำสั่งของคุณเย่..... ”

เย่เฉินพยักหน้า “ไปกันเถอะ พวกเราต้องไปขึ้นเครื่องที่เบรุต”

เย่เฉินพาเฉินจงเหล่ยและซูโสว่เต้าไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของซัยยิต จากนั้นโบกมือลาฮามิดและซัยยิต เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นไปอย่างรวดเร็ว และรีบบินไปที่เบรุตเมืองหลวงของเลบานอนทันที

ขณะนี้ หานกวางเย่าลูกน้องของเย่โจงฉวนกำลังรออย่างใจจดใจจ่ออยู่ที่สนามบินเบรุต

เขารู้ว่าการที่เย่เฉินจะไปที่ฐานของฮามิดนั้นเป็นเรื่องที่อันตรายมาก เพราะฮามิดกำลังขัดแย้งกันกับกองทัพของรัฐบาล และตอนนี้มีทหารหลายหมื่นคนโอบล้อมฐานทัพของเขาไว้ ตอนนี้โลกภายนอกยังไม่ได้รับข่าวการเจรจาสงบระหว่างทั้งสองฝ่าย ดังนั้นหานกวางเย่ากลัวว่าเย่เฉินจะเข้าไปได้ แต่ไม่สามารถออกมาได้

หลังจากเฮลิคอปเตอร์ออกเดินทางแล้ว เย่เฉินก็โทรหาเขา และให้เขารีบจัดลูกเรือของเครื่องบินคองคอร์ดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการบิน และออกเดินทางทันทีหลังจากหนึ่งชั่วโมง

หานกวางเย่าถามด้วยความประหลาดใจว่า “คุณ.....คุณชาย คุณออกมาจากฮามิดแล้วหรือ?”

“ใช่” เย่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ประมาณห้าสิบนาทีผมจะไปถึงสนามบินเบรุต และคุณรีบเตรียมเครื่องบินให้พร้อม อย่าล่าช้า”

หานกวางเย่าถามตามสัญชาตญาณว่า “คุณชาย.......คุณ.....คุณออกมาได้อย่างไร?”

เย่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เรื่องนี้คุณไม่จำเป็นต้องถาม อีกไม่นานคุณก็จะรู้เอง”

“โอเค......” หานกวางเย่ารีบกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นผมจะไปรอคุณที่สนามบิน!”

หานกวางเย่าจึงออกเดินทางไปที่สนามบินทันที และเตรียมเฮลิคอปเตอร์พร้อมแล้ว และไม่นาน เฮลิคอปเตอร์ที่เย่เฉินนั่งก็มาถึงสนามบินอย่างราบรื่น

หานกวางเย่าไม่เคยคิดฝันว่าเฮลิคอปเตอร์ที่เย่เฉินนั่งมานั้นจะเป็นเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพรัฐบาล และเมื่อเขาเห็นเย่เฉินกับซูโสว่เต้า เขาอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคุณชายของตนเองใช้เวทมนตร์อะไร ถึงสามารถนำตัวซูโสว่เต้าออกจากการล้อมโจมตีของผู้คนนับหมื่นโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ