บทที่ 3136 ถูกโจมตีอย่างหนัก!

เมื่อเห็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่มารายงานมีสีหน้าที่ประหม่าและรีบร้อน ว่านพั่วจวินถามทันทีว่า “เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้ตื่นตระหนกเช่นนี้!”

ผู้ใต้บังคับบัญชาเกือบจะร้องไห้ออกมาและกล่าวโพล่งออกมาว่า “ประมุข! เมื่อสักครู่กองกำลังของรัฐบาลประกาศข่าวสำคัญไปทั่วโลก ทหาร 15,000 คนของสำนักว่านหลงถูกจับกุมในข้อหาก่ออาชญากรรมที่เป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของชาติ!”

ความคิดแรกของว่านพั่วจวินคือเป็นไปไม่ได้

กองทัพหัวกะทิที่แข็งแกร่งขนาดนั้น และยังเฉินจงเหล่ยพญาหมาป่าเนตรเขียวควบคุมดูแล จะถูกกองทัพของรัฐบาลที่ขาดแคลนอาวุธปืนจับได้อย่างไร?

ใครเคยได้ยินว่าชาวนานับหมื่นสามารถจับทหารประจำการ 15,000 คนได้?

นี่มันเป็นเรื่องตลกที่สุดใช่ไหม?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามว่า “วันนี้เป็นวันที่ 1 เมษายน วันเอพริลฟูลเดย์ คุณพูดล้อกับผมเล่นใช่ไหม?”

ผู้ใต้บังคับบัญชาส่ายศีรษะอย่างต่อเนื่องและกล่าวโพล่งออกมาว่า “ประมุข ผมจะกล้าพูดเล่นเช่นนี้ได้อย่างไร! อีกฝ่ายได้ปล่อยวิดีโอออกมาแล้ว คนของพวกเราทั้งหมด 15,000 คนถูกจับแล้ว ไม่มีใครสามารถหนีรอดได้แม้แต่คนเดียว!”

ว่านพั่วจวินรู้สึกเหมือนถูกโจมตีอย่างหนัก! เขารู้สึกเหมือนฝันร้ายในวัยเด็ก และเขาแทบรอไม่ไหวที่จะตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และจบทุกอย่างในความฝัน

เขายืนขึ้นตามสัญชาตญาณ โดยไม่สนใจอาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรง และกล่าวโพล่งออกมาว่า “คุณพูดว่าอะไรน่ะ! ทหารหัวกะทิทั้งหมด 15,000 คนถูกทหารชั้นรากหญ้าพวกนั้นจับเป็นเชลยทั้งหมดหรือ?!”