บทที่ 3157

พูดมาถึงตรงนี้ ซูเฉิงเฟิงหัวเราะอย่างเยือกเย็นเล็กน้อย พูดว่า : “ถึงตอนนั้น ก็คงต้องดูว่ากำปั้นใครจะหนักกว่ากันจริงๆ ขอเพียงแค่ว่านพั่วจวินสามารถจัดการตระกูลเย่ได้อย่างราบคาบ ขุดโลงศพของเย่ฉางอิง ยกขี้เถ้าของเย่ฉางอิงแล้ว แล้วค่อยขุดโลงศพของบรรพบุรุษคนอื่นๆในตระกูลเย่ออกมา ให้ทุกคนในตระกูลคุกเข่าลงกับพื้นอย่างโศกเศร้าเสียใจ ต้อนรับโลงศพของพ่อแม่เขาที่ฝังไว้ที่ภูเขาเย่หลิงซาน ชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของตระกูลเย่นั้นจะต้องได้รับหายนะ ！”

“เมื่อเย่โจงฉวนเขาให้ตระกูลเย่คุกเข่าลงโดยสิ้นเชิงแล้ว ทั้งชีวิตของเขานั้นก็ไม่มีวันที่จะได้ลุกขึ้นอีกเลย！”

ซูอานสุ้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เอ่ยปากพูดว่า : “ถ้าหากเรื่องนี้เป็นไปตามทิศทางที่คุณพูดล่ะก็ งั้นชื่อเสียงของตระกูลเย่ก็ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง แต่เมื่อชื่อเสียงถูกทำลายแล้ว ทรัพย์สินของตระกูลเย่ยังอยู่ ธุรกิจยังอยู่ อย่างมากที่สุดก็แค่สูญเสียเส้นสายและศักดิ์ศรีไป ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกเราอยากจะเข้าไปกดขี่ตระกูลเย่อีกขึ้นหนึ่ง เกรงว่าก็ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นนะ”

พูดแล้ว เขาก็ลังเลอยู่นาน ถึงจะพูดอย่างจริงจังว่า : “คุณท่าน ผมขอพูดหน่อยนะ พูดแล้วคุณห้ามโมโหเด็ดขาด”

ซูเฉิงเฟิงโบกไม้โบกมือ พูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า ： “ฉันรู้ว่าแกจะพูดอะไร แกอยากจะบอกว่า ชื่อเสียงของตระกูลซู ก็ได้ถูกฉันทำลายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะงั้นถึงตอนนั้นเกรงว่าฉันและตระกูลเย่จะไม่สามารถปกปิดการกระทำที่น่ารังเกียจได้ ทุกคนก็จะคิดว่าทั้งสองตระกูลเหมือนกัน ถูกไหม ？”

ซูอานสุ้นรีบคุกเข่าลงทันที พูดกล่าวอย่างเกรงกลัวว่า : “คุณท่าน ผม……ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนี้นะครับ……”

ซูเฉิงเฟิงย้อนถามเขา : “งั้นแกหมายความว่ายังไง？”

“ผม……ผม……” ซูอานสุ้นพูดไม่ออกเลยทันที

！