บทที่ 3212 ไสหัวออกมาให้หมด

ภาพนองเลือดที่อยู่ตรงหน้า ทำให้บอดี้การ์ดทั้งหมดของตระกูลเย่รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า!

ใครจะคิดว่า กลุ่มคนที่เพิ่งเจอกัน จะสามารถทำให้หัวหน้าบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเย่ตายโดยการชกเพียงหมัดเดียว?!

นี่เป็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแบบไหนกัน?!

ชั่วพริบตา บอดี้การ์ด 100 กว่าคนของตระกูลเย่ได้ถอยห่างออกไปตามสัญชาตญาณ และทุกคนต่างตกตะลึงและหวาดกลัวเป็นอย่างมาก!

ลู่เห้าเทียนปล่อยหมัดเดียวก็สามารถฆ่าหัวหน้าบอดี้การ์ดของตระกูลเย่ตาย แต่ท่าทางของเขายังคงผ่อนคลายมาก เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋ากางเกง เช็ดหลังมือของตนเองเบา ๆ มองไปรอบ ๆ และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ยังมีใครไม่พอใจอีกไหม? แสดงตัวออกมาเลย!”

หลังจากกล่าวจบ บอดี้การ์ด 100 กว่าคนของตระกูลเย่ถอยห่างออกไปมากกว่าสิบเมตร

เมื่อสักครู่หัวหน้าบอดี้การ์ดถูกอีกฝ่ายฆ่าตายด้วยหมัดเดียว ทำให้พวกเขาสูญเสียจิตวิญญาณการต่อสู้ไปหมดแล้ว

เมื่อเห็นคนเหล่านั้นถอยหลังไปเรื่อย ๆ ลู่เห้าเทียนหยิบซิการ์ออกมา หลังจากจุดไฟแล้วสูบ แล้วกล่าวเยาะเย้ยว่า “ฟังให้ดี คราวนี้ผมมาเพื่อคิดบัญชีกับตระกูลเย่ ไม่เกี่ยวอะไรกับกลุ่มสุนัขรับใช้อย่างพวกคุณ ดังนั้นนับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ขอเพียงแค่พวกคุณเปิดประตูใหญ่ และไม่ขัดขวางทางผม ผมก็จะไว้ชีวิตพวกคุณ!”

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ สีหน้าของลู่เห้าเทียนนั้นเย็นชามาก ชี้หัวหน้าบอดี้การ์ดที่อยู่ไกล แล้วกล่าวอย่างเฉียบขาดว่า “แต่ถ้าใครเหมือนสุนัขตัวนี้ กล้ามายืนขวางผม แล้วยังมาพูดจาไร้สาระกับผมอีก งั้นก็อย่ามาโทษว่าผมไม่เกรงใจ!”

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของพวกเขายิ่งตื่นตระหนกมากขึ้น

ความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย อยู่เหนือกว่าพวกเขามากกว่าหนึ่งระดับ ถ้าถึงตอนนี้แล้วยังไม่รู้จักดูทิศทางลมอีก จบลงนั้นเลวร้ายกว่าหัวหน้าบอดี้การ์ดแน่นอน

ดังนั้น คนกลุ่มนี้จึงเปิดประตูอย่างรวดเร็ว จากนั้นทุกคนต่างปลดอาวุธและยอมจำนน ก้มหัวและถอยไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้บริเวณประตูของคฤหาสน์ตระกูลเย่เปิดโล่ง

ลู่เห้าเทียนมองการกระทำของคนกลุ่มนี้แล้ว ยิ้มด้วยความเหยียดหยาม