บทที่ 3213

ขณะเดียวกัน บอดี้การ์ดที่อยู่หน้าคฤหาสน์ได้ยินข่าวจากเครื่องรับส่งวิทยุ รู้สึกตกใจจนพูดอะไรไม่ออก

หนึ่งในนั้นรีบวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์ เตรียมพร้อมที่จะรายงานข่าวให้แก่เย่โจงฉวน

ในห้องโถงของคฤหาสน์ เย่โจงฉวนเพิ่งได้พบปะกับตัวแทนญาติของตระกูลเย่ทั้งหมด และทุกคนกำลังนั่งสนทนาเกี่ยวกับความสำเร็จและความเจริญรุ่งเรืองของตระกูลเย่ และกระทั่งคิดถึงเรื่องตระกูลซูเสื่อมถอยไปอย่างรวดเร็ว และตระกูลเย่จะได้โดดเด่นเพียงตระกูลเดียว

เย่โจงฉวนในฐานะผู้นำตระกูล รู้สึกดีใจและมีความสุขเป็นธรรมดา ความรู้สึกสำเร็จของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุข คนรับใช้รีบวิ่งเข้ามาด้วยความตกใจและตะโกนว่า “แย่....แย่แล้ว! กลุ่มคนขนาดใหญ่ได้บุกเข้ามา พวกเขาฆ่าหัวหน้าบอดี้การ์ดไปแล้ว!”

ขณะนี้ คนตระกูลเย่ที่อยู่ในห้องโถงรู้สึกตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก!

มีเพียงเย่เฉินคนเดียวที่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แต่ลึก ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “สำนักว่านหลงเอ๊ยสำนักว่านหลง ผมรอพวกคุณตั้งนานแล้ว ในที่สุดพวกคุณก็มาเสียที! ถ้าพวกคุณไม่มา ศึกครั้งใหญ่ของผมก็ไม่สามารถเปิดได้!”

ขณะนี้ เย่เฟิงกล่าวโพล่งออกมาตามสัญชาตญาณว่า “ใครกล้าบุกเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลเย่! หรือว่าเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้ว?!”

ตอนนี้เย่ฉางโคงพ่อของเขากล่าวว่า “ตระกูลเย่สร้างหลักปักฐานอยู่ที่เย่นจิงมานานแล้ว ยังไม่เคยมีใครกล้ามากำเริบเสิบสานขนาดนี้! รีบรวบรวมคน! ผมอยากดูว่าใครที่มีความกล้าเช่นนี้!”

การแสดงออกของเย่โจงฉวนเคร่งขรึมและถามทันที “คุณบอกว่าหัวหน้าบอดี้การ์ดถูกฆ่าตายจริงหรือ?”

คนรับใช้ที่มารายงานกล่าวด้วยความตื่นตระหนก “คุณท่าน.....ผมไม่รู้เรื่องนี้ แต่บอดี้การ์ดนอกคฤหาสน์พูดผ่านเครื่องรับส่งวิทยุ..... ”

ตอนเย่ฉางโคงเพิ่งตระหนักถึงประเด็นสำคัญ และกล่าวโพล่งออกมาว่า “หัวหน้าบอดี้การ์ดถูกฆ่าตาย? มัน....มันเป็นไปไม่ได้?! เขาเป็นถึงยอดฝีมือศิลปะการต่อสู้เชียวน่ะ!”