บทที่ 3344 เสียดายคนอย่างนายจริงๆ

วิลเลียมเห็นว่าเย่เฉินดูโมโห ก็รีบร้อนอธิบายทันที “คุณเย่ครับอย่าเข้าใจผิดไป ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น….”

พูดแล้ว ก็พูดต่ออีกว่า “ผมแค่คิดว่ากฎกติกาของพวกเรายังเป็นไปตามที่เรากำหนดกันไว้เมื่อกี้นี้ ที่ว่าหนึ่งร้อยล้านยูโรเคลียร์เงินหนึ่งครั้ง แต่ว่าในเมื่อคุณพูดมาอย่างนี้แล้ว งั้นผมก็ไม่พูดมากแล้วครับ เอาเป็นแพ้ครบพันล้านยูโรเมื่อไหร่ก็ค่อยเคลียร์เงินหนึ่งครั้ง ถ้าหากจนถึงสุดท้ายแล้วยังแพ้ไม่ครบ พวกเราก็รอเกมจบแล้ว ค่อยจ่ายตามจำนวนที่แพ้ไปตามจริง แบบนี้คุณว่ายังไงครับ?”

เย่เฉินพยักหน้าอย่างพอใจ พูดยิ้มๆว่า “ใช่แล้ว！แบบนี้สิถึงจะเหมือนลูกผู้ชายหน่อย！ไม่อย่างนั้นฉันจะคิดว่านายเป็นไอ้คนจนที่ไม่เคยเห็นเงินซะอีก เพิ่งจะชนะเงินได้นิดเดียว ก็อดทนรอไม่ได้อยากจะรีบเก็บใส่กระเป๋าให้สบายใจ”

พูดถึงนี่ เย่เฉินก็พูดอย่างจริงจังมากๆว่า “ฉันพูดความในใจกับนายสักประโยคนะ ฉันเย่เฉินคนนี้ดูถูกมากที่สุด ก็คือคนโง่อย่างนี้แหละ！”

“ใช่ๆๆ! ถูกครับๆๆ!” วิลเลียมฟังคำพูดนี้แล้ว ก็รู้ว่าเย่เฉินกำลังด่าตัวเอง แต่ก็ยังพยักหน้าตอบรับ พูดด้วยสีหน้าประจบว่า “คุณเย่พูดถูกครับ มาเล่นทั้งที มาตรฐานต้องกว้างหน่อย!”

พูดจบ เขาก็รีบร้อนพูดอีกว่า “มาครับ พวกเราเล่นกันต่อ!”

เย่เฉินพยักหน้า “มาสิ”

ตานี้ วิลเลียมได้ไพ่ตองA เย่เฉินเองก็ได้ไพ่ตองเช่นกัน แต่ว่าเป็นไพ่ตองK

แต่ว่า วิลเลียมพี่ไพ่Aใบหนึ่งที่เป็นไพ่โฮล เย่เฉินสามารถเห็นเพียงแค่ A สองใบ ฉะนั้นเขาจึงจงใจโยนชิปลงไปยี่สิบล้าน พูดด้วยสีหน้ามั่นใจว่าจะชนะ “ฉันเดาว่านายไม่มีทางได้ตองA!”

วิลเลียมยิ้มเล็กน้อย แล้วก็โยนชิปลงไปยี่สิบล้านเช่นกัน และพูดยิ้มๆว่า “ในเมื่อคุณเย่มั่นใจขนาดนี้ งั้นก็เพิ่มเดิมพันสักหน่อยมั้ยครับ?”

เย่เฉินยักไหล่ “เพิ่มก็เพิ่มสิ ฉันไม่กลัวแผนเชิงรุกของนายหรอก”

พูดจบ ก็โยนชิปยี่สิบล้านลงไปอีก

ตามนี้แล้วก็ถือว่าเย่เฉินวางไปทั้งหมดสี่ร้อยล้านยูโร

ตามมาด้วย เวลาของการเปิดไพ่