บทที่ 3392

ในเวลานี้พวกเขายินยอมที่จะเอาทรัพย์สินครึ่งหนึ่งออกมา แต่ถ้าหากวิธีการทำลายของใหญ่เพื่อให้ได้ของเล็กน้อย สำหรับความสูญเสียของพวกเขาก็มากกว่านำทรัพย์สินออกมาครึ่งหนึ่ง

ว่านพั่วจวินในเวลานี้ก็ตัดสินไม่ได้เลย ถ้าเพียงแค่ทำภารกิจที่เย่เฉินมอบหมายให้สำเร็จ ถ้าอย่างนั้นเขาก็ไม่สนอะไรทั้งนั้น ทุกคนควรที่จะขายสมบัติพัสถานก็ต้องขาย ทำลายของใหญ่เพื่อให้ได้ของเล็กน้อยแล้วยังไง? ทำลายของใหญ่เพื่อให้ได้ของเล็กน้อยก็ต้องถอนของเล็กน้อยที่ได้มาส่งมอบหมายออกมาครึ่งหนึ่ง

แต่ว่า ตอนนี้ยังไม่รู้ว่า เย่เฉินมีท่าทีต่อตระกูลเดียวกันเหล่านี้ยังไงกันแน่ ดังนั้นก็ไม่แน่ใจขนาด จึงเอ่ยปากพูดว่า: “พวกแกส่งมอบสถานการณ์ทรัพย์สินของตัวเองออกมาให้ชัดเจนก่อน เงินสดไม่ถึงครึ่งหนึ่ง จ่ายเงินสดเข้าบัญชีก่อน ส่วนที่เหลือนั้น เดี๋ยวพวกเราจะให้ทางออกกับพวกแกทีหลัง”

ทุกคนหมดหนทาง ทำได้เพียงตกลงเท่านั้น

ดังนั้น พลทหารของว่านพั่วจวิน ก็เริ่มดำเนินการแบ่งลงทะเบียนตระกูลย่อยเหล่านี้ของตระกูลเย่ ถามรายละเอียดสถานการณ์ทรัพย์สินและสถานการณ์เงินสดของทุกคนให้ชัดเจนก่อน หลังจากที่ลงทะเบียนเสร็จ ก็ให้พวกเขาจ่ายเงินสดทั้งหมดก่อน

ตอนที่เงินสดส่วนนี้โอนไปที่บัญชีของสำนักว่านหลงอย่างต่อเนื่อง เครื่องบินคองคอร์ดที่เย่เฉินนั่งมาก็มาได้ลงจอดที่สนามบินเย่นจิงสักที

ทันทีที่ลงจอด ถังซื่อไห่ก็รีบมุ่งหน้ามาที่ภูเขาเย่หลิงซาน

ระหว่างทาง ถังซื่อไห่รายงานสถานการณ์ของภูเขาเย่หลิงซานให้กับเย่เฉินคร่าวๆ ในเวลาเดียวกันก็คำถามที่ว่านพั่วจวินไม่แน่ใจกับเย่เฉิน และถามว่า: “คุณชายครับ ตอนที่ผมมา ว่านพั่วจวินรบกวนให้ผมถามคุณหน่อยว่า เกี่ยวกับคนที่เงินสดน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินทั้งหมดในบ้าน ทรัพย์สินส่วนใหญ่อยู่ในอสังหาริมทรัพย์และสินทรัพย์ถาวร ควรที่จะจัดการยังไงครับ?”