บทที่ 349

บทที่ 349

เย่เฉินนัดกับฉินเอ้าเสวี่ยนเรียบร้อย เจอกันตอนพลบค่ำตอนที่เธอกำลังเรียนหนังสือที่มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิง หลังจากนั้นก็เอาโสมม่วงชั้นเลิศสามร้อยปีนั้นกลับบ้าน

ระหว่างทาง เย่เฉินโทรหาหงห้า เฉินจื๋อข่ายตามลำดับ โดยบอกพวกเขาว่า มีคนยังไม่ลืมเกี่ยวกับเรื่องยาที่อยู่บนตัวของซือเทียนฉี ดังนั้นจึงให้พวกเขาส่งคนไปปกป้องซือเทียนฉีอย่างลับๆ ในขณะเดียวกันให้จับตามองโคบายา ชิอิจิโร่

เฉินจื๋อข่ายอยู่ในจินหลิงเป็นเวลาหลายปี และมีอิทธิพลอย่างมาก ดังนั้นเย่เฉินจึงจวางแผนให้เขาอยู่ที่สนามบินลับๆ เฝ้าจับตามองโคบายา ชิอิจิโร่ ไม่ให้เขาออกไปจากจินหลงตามอำเภอใจ

เขารู้ว่า ตอนนี้บริษัทผลิตยาโคบายาต้องวางแผน อยากแย่งยาวิเศษจากซือเทียนฉี และกลับไปญี่ปุ่นเพื่อศึกษาวิจัยส่วนผสมของมัน

ดังนั้น เขาจึงวางแผนซ้อนแผน ขุดหลุมวางกับดักให้โคบายา ชิอิจิโร่มาตกหลุมพราง

ในตอนนี้โคบายา ชิอิจิโร่ยังไม่รู้ว่า เย่เฉินได้วางแผนทอตาข่ายขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็น คลุมเขาไว้ข้างในอย่างแน่นหนา

พลบค่ำ เย่เฉินมามหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิงตามที่นัดไว้ ฉินเอ้าเสวี่ยนรอเขาอยู่ที่ประตูโรงเรียนแล้ว

พอเห็นเขามา ฉินเอ้าเสวี่ยนก็รีบก้าวไปข้างหน้า และพูดอย่างกระวนกระวายใจ "อาจารย์เย่! เพื่อนสนิทของฉันคนนั้นดูเหมือนจะกระโดดตึก ท่านรีบตามฉันไปดูเขาเถอะ!"

เย่เฉินรีบถาม “ สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”

ฉินเอ้าเสวี่ยนพูด "หลังจากทานอาหารเย็นที่โรงอาหาร ฉันก็แอบจับตามองเธออย่างลับๆ ผู้ชายเลวนั่นก็ด่าเธออีกชุด ยังตบเธอไปทีหนึ่งจากนั้นก็เดินจากไป เพื่อนสนิทของฉันคนนั้นก็ร้องไห้ เดินวนไปวนมาที่สระน้ำตั้งนาน ฉันกลัวว่าเธอจะคิดสั้น จึงให้เพื่อนร่วมชั้นสองสามคนแอบเฝ้ามองเธออย่างลับๆ! "

เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า "อย่ารอช้า รีบพาผมไปเร็ว "