บทที่ 350

บทที่ 350

เย่เฉินลากเธอไปที่ฝั่ง พร้อมกับตะโกนอย่างเย็นชา "ร่างกายที่พ่อแม่มอบให้ เธอเพื่อผู้ชายเลวๆที่ทำร้ายร่างกายเธอ ไม่ละอายต่อพ่อแม่เธอหรอ?!"

เด็กหญิงร้องไห้โฮ "ได้โปรดให้ฉันตายเถอะ ผู้หญิงสกปรกอย่างฉัน ไม่มีหน้าไปพบพ่อแม่ ฉันมีชีวิตอยู่มีแต่ทำให้พวกเขาอับอาย มีแต่ฉันตายถึงจะทำให้พวกเขาหลุดพ้น……"

เย่เฉินลากเธอไปที่ฝั่งอย่างสบายๆ โยนเธอลงพื้นหญ้าบนฝั่ง ชี้ไปที่จมูกของเธอและพูดอย่างโกรธเกรี้ยว "โง่! คุณมีชีวิตอยู่ ไม่เพียงแต่เพื่อตัวเอง แต่ยังเพื่อพ่อแม่ด้วย พวกเขาลำบากยากเย็นกว่าจะเลี้ยงดูให้คุณเป็นผู้เป็นคน ให้คุณเติบโต ส่งเรียนหนังสือ ไม่ใช่ให้คุณฆ่าตัวตายเพื่อผู้ชายเลวๆคนหนึ่ง! พวกเขาอยากให้คุณเติบโตเป็นผู้ใหญ่ กลายเป็นคนที่มีคุณภาพ ทำประโยชน์เพื่อประเทศชาติและเพื่อสังคม! "

ในเวลานี้เด็กผู้หญิงทุกคนร้องไห้อยู่รอบ ๆ เกลี้ยกล่อมว่า "หลิ่วเยว่ ทำไมเธอถึงโง่ขนาดนี้ล่ะ! เพื่อผู้ชายเลวๆคนนั้นทำร้ายตัวเอง เธอว่ามันคุ้มค่าไหม?"

หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าหลิ่วเยว่ร้องไห้จนระเบิดออกมา พูดว่า "ฉันสกปรกมาก ผิดต่อเขา ถ้าฉันไม่ตาย เขาต้องได้รับความทุกข์ทรมาน ฉันไม่อยากให้เขาทุกข์ทรมาน ฉันอยากให้เขามีความสุข ... "

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ดูแล้วผู้หญิงที่ชื่อหลิ่วเยว่ จะถูกอีกฝ่ายล้างสมองอย่างหนัก!

ดังนั้นเขาจึงรีบพูดกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆทันที "พวกคุณไปอยู่ข้างๆก่อน ผมขอคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว"

เด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ ลังเลเล็กน้อย ตาโตของฉินเอ้าเสวี่ยนที่จ้องมองเขาเต็มไปด้วยความศรัทธา พูดกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่อยู่ข้างๆว่า "พวกเราไปฝั่งนู้น ให้พี่เย่ปลอบเธอ"

เมื่อเห็นว่าฉินเอ้าเสวี่ยน พูดอย่างนี้ คนอื่น ๆ ถึงจะพยักหน้า และทุกคนก็ถอยห่างออกไป

หลิวเยว่นั่งตัวเปียกอยู่บนพื้นโคลนริมฝั่ง ปากก็บ่นพึมพำ "ให้ฉันตายเถอะ ผู้หญิงสกปรกอย่างฉันไม่สมควรมีชีวิตอยู่ฉันจะใช้ความตายเพื่อแสดงให้เห็นว่าความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขานั้นเป็นความจริง ฉันจะใช้ความตายเพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันรักเขาจริงๆ... "