บทที่ 3525

และในตอนนี้เอง จิมมี่ที่นอนอยู่บนเตียงก็เอ่ยพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “ผมเริ่มเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆแล้ว！แม่ฮะ!ผมเห็นหน้าแม่ชัดแล้ว！”

“จริงเหรอ?！” เมื่อเจนนี่ได้ยินแบบนี้ ก็ดีใจแทบบ้า น้ำตาหลั่งไหลออกมาเป็นสาย

แม้ว่าเธอไม่ใช่หมอ และไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในด้านการแพทย์ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เป็นถึงนักเรียนดีเด่นที่จบมาจากไอวีลีก

เธอรู้ว่าที่ลูกชายมองไม่เห็น เป็นเพราะประสาทตาถูกเนื้องอกกดทับ

ดังนั้นในตอนนี้เธอจึงรู้ดีเป็นที่สุดว่า การที่สายตาของลูกชายค่อยๆฟื้นฟู มันพิสูจน์ได้ว่าเนื้องอกที่กดทับประสาทตาของเขาเอาไว้ ได้รับการคลายตัวออกแล้ว!

เธอพูดเสียงกลั้วสะอื้นออกมาว่า “ดีจริงๆ! ดีมากจริงๆ！”

จิ่มมี่เริ่มมีแรง ดังนั้นเขาจึงพยายามยกมือขวาที่มีสายน้ำเกลือและเครื่องวัดออกซิเจนในเลือดเสียบคาอยู่ขึ้นมา เช็ดน้ำตาให้ผู้เป็นแม่เบาๆ เอ่ยปลอบใจว่า “แม่อย่าร้องเลยนะฮะ ผมดีขึ้นแล้ว แม่ควรที่จะดีใจแทนสิ！”

จิมมี่สามารถยกมือขึ้นมา แถมยังเช็ดน้ำตาตรงหางตาให้เจนนี่ได้อย่างแม่นยำ ซึ่งภาพนี้ทำเอาทุกคนเบิกตาอ้าปากค้าง

หมอเจ้าของไข้ตบหน้าตัวเอง พูดงึมงำว่า “ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า…..”

สมิธในตอนนี้สติแตกแล้ว เขารีบพุ่งเข้าไป คุกเข่าลงตรงหน้าลูกชายแล้วเอ่ยถามว่า “จิมมี่ เห็นหน้าพ่อชัดไหม?”

จิมมี่เอ่ยพูดขึ้นมาว่า “พ่อฮะ ทำไมจมูกพ่อมีผื่นแดงขึ้นล่ะฮะ……”

สมิธลูบตุ่มนูนๆบนจมูกของตัวเองโดยอัตโนมัติ ร้องไห้น้ำตาไหลอาบหน้าเช่นเดียวกันเกับภรรยา สะอื้นแล้วพูดว่า “สองสามวันมานี้ระบบต่อมไร้ท่อของพ่ออาจจะรวนน่ะลูก ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่กี่วันก็หายแล้ว”

ขณะที่พูด เขาก็จับมือของลูกชายเอาไว้ พูดออกมาทั้งๆที่ร้องไห้ว่า “จิมมี่ ในที่สุดแกก็เห็นหน้าพ่อชัดแล้ว….ฉันคิดว่าชีวิตนี้แกจะมองไม่เห็นใครแล้วซะอีก……”