บทที่ 3548

เมื่อร็อดเจอร์สเห็นเขาเครียดมาก รีบกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “โอ้ คุณอย่าอ่อนไหวและอย่าเครียดขนาดนั้น ผมหมายความว่าลูกชายของคุณยังกินยาได้ตามปกติ แค่กินวันละหนึ่งเม็ด สี่กล่องก็เพียงพอเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว”

หลังจากนั้น ร็อดเจอร์สตบไหล่สมิธเบา ๆ แล้วกล่าวต่อไปว่า “ด้วยความสามารถทางด้านวิจัยและพัฒนาด้านยาของพวกเรา บางทีพวกเราอาจจะทำเลียนแบบได้อย่างสมบูรณ์ภายในหนึ่งเดือน เมื่อถึงเวลานั้นผมจะนำยาส่งไปที่บ้านของคุณหนึ่งร้อยกล่องด้วยตนเอง! ”

ทันใดนั้นสมิธตะโกนด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้นว่า “ไม่ได้! ถ้าพวกคุณไม่สามารถทำให้มันเป็นจริงได้ภายในหนึ่งเดือนล่ะ? จะให้ผมรอดูลูกชายตายต่อหน้าต่อตาหรือ? เรื่องอื่นผมไม่สนใจ ผมจะเอายานี้สิบกล่อง ขาดหนึ่งกล่องก็ไม่ได้! ”

หลังจากนั้น สมิธกล่าวต่อไปว่า “คุณอย่าคิดว่าผมไม่เข้าใจการวิจัยและพัฒนาด้านยา ถ้าต้องการตรวจสอบว่ายาสูตรนี้อะไรบ้าง? ไม่จำเป็นต้องใช้ตัวอย่างยาเป็นจำนวนมาก แค่แบ่งยา 2-3 เม็ดให้แต่ละทีมทดลอง พวกเขาก็สามารถทำการทดลองได้เป็นเวลายาวนานแล้ว สิบกล่องมีเจ็ดสิบเม็ด ซึ่งเพียงพอสำหรับพวกคุณแน่นอน!”

ร็อดเจอร์สถอนหายใจด้วยความจำใจ และกล่าวเบา ๆ กับสมิธว่า “คุณลองคิดดู นับตั้งแต่มาโยคลินิกได้เปิดเผยข้อมูลการรักษาทั้งหมดของลูกชายคุณ ผู้ป่วยมะเร็งทั่วโลกต่างกระตือรือร้นและตื่นเต้นขนาดไหน!”

“และคุณลองคิดดูอีกที ตอนนี้มีผู้ป่วยมะเร็งจำนวนมาก พวกนักการเมืองในทำเนียบขาว ซึ่งญาติและเพื่อนของพวกเขาไม่ได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งเพียงแค่หนึ่งหรือสองคน?”

“พวกเขาต่างตั้งตารอยาชุดนี้! การที่สามารถเก็บยาสี่กล่องไว้ให้ลูกชายของคุณได้ นั่นเป็นผลจากความพยายามอย่างสุดความสามารถของผมแล้ว!”

สมิธตกตะลึงทันที

เขาเข้าใจความหมายของร็อดเจอร์สแล้ว

และมันง่ายต่อการเข้าใจ

อย่างที่เขาพูด ญาติและเพื่อนของคนไหนบ้าง ที่ไม่มีผู้ป่วยมะเร็ง 1-2 คน?