บทที่ 3571

สามหมื่นดอลลาร์ สำหรับโซมาเลีย เป็นตัวเลขจำนวนมหาศาลอย่างแน่นอน

พวกเขาดาบเปื้อนเลือดทุกวัน อันที่จริงทำเงินได้ไม่มาก ส่วนมากก็เป็นผู้นำโจรสลัดและเจ้าหน้าที่ระดับสูงเอาไป ให้ถึงในมือของพวกเขา ก็สูงกว่าระดับค่าเฉลี่ยในท้องถิ่นหลายเท่า

อย่ามองว่าสูงกว่าหลายเท่า อันที่จริงทุกคนก็ได้ไม่กี่พันดอลลาร์สหรัฐต่อปี

ดังนั้น เมื่อบัลเดอร์ให้สัญญาว่าจะให้สามหมื่นดอลลาร์สหรัฐ ภายในใจของทุกคนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

ดังนั้น พวกโจรสลัดเริ่มเตรียมการในชั่วข้ามคืน พรุ่งนี้เช้าออกโรงทั้งหมด ล้อมรอบเรือบรรทุกสินค้าของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด

……

ในคืนนี้ ในฐานทัพของบัลเดอร์ ทุกคนต่างส่งเสียงดัง

ที่ชายฝั่งทะเล โจรสลัดจำนวนหนึ่งกำลังดำเนินการยกเครื่องเรือสปีดโบ๊ทของพวกเขาทุกด้าน

เมื่อถึงเวลาตีสี่ก่อนรุ่งเช้า โจรสลัดส่วนใหญ่ก็ผล็อยหลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงทหารรักษาการณ์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่คอยเฝ้าระวังอยู่บนหอคอยบริเวณโดยรอบฐานทัพ

เนื่องจากกองบัญชาการใหญ่ของพวกเขาไม่เคยถูกโจมตีมาก่อน ดังนั้นคนกลุ่มนี้จึงไม่มีความรู้สึกถึงอันตรายอะไรเลยสักนิด พวกทหารเกาะกลุ่มสองสามคนสูบหรี่พูดคุยกัน และเพียงแค่รอหลังจากที่ฟ้าสว่างเปลี่ยนเวรกลับไปพักผ่อน

แต่ทว่า พวกเขาไม่รู้ว่า ในทะเลอันมืดมิดผืนหนึ่ง มนุษย์กบติดอาวุธครบจำนวนมากมาย ถือมอเตอร์ติดไกด์แบบไร้เสียง และเข้าใกล้ชายฝั่งอย่างเงียบ ๆ

มนุษย์กบเหล่านี้ ก็เป็นทหารของสำนักว่านหลง

ผู้นำทีม เป็นรองบัญชาการของสำนักว่านหลง เฉินจงเหล่ย

สำหรับเฉินจงเหล่ย ให้เขามาลอบสังหารผู้นำโจรสลัดที่ไม่อยู่ในสายตาคนหนึ่ง มีความรู้สึกเหมือนฆ่าไก่ด้วยมีดแล่นเนื้อ

แต่ว่า เมื่อคิดว่านี่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อธุรกิจกองกำลังติดอาวุธคุ้มกันของสำนักว่านหลง ในใจของเฉินจงเหล่ยก็ไม่กล้าความรู้สึกไม่พอใจอะไรทั้งนั้น

ดังนั้น เขานำพาทหารด้วยตัวเอง ลักลอบเข้าไปในฐานทัพของบัลเดอร์จากทะเล ก็เพื่อกระทำการตัดหัวของบัลเดอร์ให้ดีงาม

ภายใต้เสียงคลื่นกับความมืดในยามค่ำคืน ทหารสำนักว่านหลงสิบเอ็ดนาย และลงจอดที่ราบโคลนแห่งหนึ่งที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ได้อย่างราบรื่นเป็นอย่างมาก

ทันใดนั้น พวกเขาก็อาศัยร่างกายที่คล่องแคล่วมาก เข้าไปในฐานทัพของบัลเดอร์อย่างรวดเร็ว