บทที่ 3746

เมื่อจางเอ้อเหมาได้ยินประโยคนี้ หัวใจของเขาก็ผ่อนคลายลงไปมาก

เขาไม่มีทักษะความสามารถด้านอื่นใด แต่เขามีความสามารถในการปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์และคุยโวโอ้อวดเยี่ยมยอด

เพราะอาชีพนี้ต้องอาศัยสมองและปาก

บางครั้งเมื่อพบนักท่องเที่ยวที่ไม่ค่อยฉลาด คุณใช้ฝีมือไปแค่สามหรือห้าส่วนก็สามารถหลอกเงินของอีกฝ่ายเข้ากระเป๋าของคุณได้สำเร็จ

แต่บางครั้งหากพบกับนักท่องเที่ยวที่ฉลาดกว่า ด้วยทักษะความสามารถในการหลอกลวงของจางเอ้อเหมา ปกติแล้วจะสำเร็จได้อย่างราบรื่น

ดังนั้น เขากล่าวกับเย่เฉินด้วยความมั่นใจทันทีว่า “อาจารย์เย่ คุณวางใจเถอะ ผมจะใช้ทักษะที่ฝึกมาตลอดชีวิตออกมาอย่างแน่นอน......ไม่นะ.....ผมจะใช้ความสามารถทั้งหมดของผม เพื่อช่วยให้คุณทำเรื่องนั้นสำเร็จได้อย่างแน่นอน!”

เย่เฉินพยักหน้าและถามเขาว่า “คุณได้นำวัตถุโบราณที่ผมให้นำมาแล้วใช่ไหม?”

จางเอ้อเหมารีบชี้ถุงใหญ่ที่ตนเองนำมาและกล่าวอย่างตั้งใจว่า “อาจารย์เย่ วางใจเถอะ วัตถุโบราณที่ผมใช้ในการทำมาหากินอยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้วครับ”

เย่เฉินยืนขึ้นและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะ เอาของทั้งหมดแล้วไปพร้อมกับผมเถอะ”

ขณะนี้ เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ซึ่งอายุเจ็ดสิบกว่ากำลังนอนอยู่บนโซฟาในห้องชุดของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงด้วยอารมณ์บูดบึ้ง