บทที่ 3765

อีกฝ่ายกระเดาะปากและกล่าวว่า “ต้าหลง ไม่ใช่ว่าผมไม่ช่วยคุณน่ะ แต่ผมช่วยคุณไม่ได้จริง ๆ........”

หลังจากนั้น อีกฝ่ายกล่าวต่อไปว่า “เงินของคุณถูกโอนไปยังบัญชีของตัวแทนจำหน่ายรถของพวกเราแล้ว และคุณเพิ่งเซ็นสัญญาผ่านคลิปวิดีโอ และผมได้ส่งต่อคลิปวิดีโอของคุณให้เจ้านายแล้ว และเจ้านายรวมบันทึกการโอนเงินของคุณ ถึงตกลงเก็บรถคันนี้ไว้ให้คุณ ถ้าตอนนี้คุณต้องการคืนรถ มันจะถือเป็นการผิดสัญญา และถ้าคุณผิดสัญญาตามเนื้อหาของสัญญา เงินหนึ่งแสนหยวนนี้จะไม่เกี่ยวอะไรกับคุณแล้ว”

เมื่อหวางต้าหลงได้ยินประโยคนี้ เขาก็ร้องไห้ออกมาทันที

เขาสะอึกสะอื้นและกล่าวว่า “เสี่ยวลิ่ว คุณต้องช่วยผมนะ......ตอนนี้ไม่เพียงแต่ผมเสียค่าคอมมิชชั่นไปสามแสน ผมยังตกงานอีกด้วย ต่อไปการกินการอยู่ก็มีปัญหา! และเงินเก็บทั้งหมดของผมก็ให้คุณไปแล้ว ถ้าไม่สามารถนำเงินส่วนนี้คืนมาได้ ผมจะกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว...... ”

อีกฝ่ายกล่าวด้วยความอึดอัดว่า “ผมเข้าใจในสิ่งที่คุณพูด แต่ผมช่วยคุณไม่ได้จริง ๆ......ก่อนที่คุณจะซื้อ ผมได้ถามซ้ำ ๆ แล้วว่าคุณแน่ใจไหมว่าคุณจะได้เงินค่าคอมมิชชั่นนั้นจริง ๆ ก็เพราะผมกลัวว่ามันจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ ตอนนี้เป็นไงล่ะ ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ผิดสัญญาแล้ว........”

หวางต้าหลงกล่าวคร่ำครวญว่า “เสี่ยวลิ่ว โปรดช่วยผมขอร้องเจ้านายของคุณหน่อย ขอได้โปรดเข้าใจแล้วคืนเงินหนึ่งแสนหยวนให้ผมด้วย... ผมก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียเวลาไปมากเท่าใด อย่างที่คุณพูดมันยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ”

อีกฝ่ายเยาะเย้ยและกล่าวว่า “ต้าหลง ผมจะบอกตามตรง เจ้านายของผมชอบหาเงินด้วยวิธีนี้มากที่สุด เมื่อไหร่ก็ตามที่แขกอย่างคุณมาวางเงินมัดจำไว้แล้ว เขาแทบอยากจะจุดธูปไหว้พระ เพื่อขอให้ครอบครัวคุณเกิดเรื่องอะไรบางอย่าง หลังจากนั้นทำได้เพียงผิดสัญญา เมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็จะได้เงินผิดสัญญานี้โดยเปล่า ๆ”

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ อีกฝ่ายลดเสียงลงแล้วกล่าวอย่างระมัดระวังว่า “เดิมทีเขาเป็นคนที่ละโมบและโหดเหี้ยม เขาชอบหากำไรจากคนที่ไม่มีเงินแต่ชอบทำหน้าใหญ่ใจโต การที่เขาได้พบคนอย่างพวกคุณนั้นเหมือนกับพบเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง แล้วเขาจะเห็นใจคุณได้อย่างไร”