บทที่ 3766

อีกฝ่ายอธิบายว่า “คุณยืมเงินสองแสนสองหมื่นหยวน ดอกเบี้ยพันล่ะห้าต่อวัน ซึ่งเท่ากับดอกเบี้ยวันล่ะหนึ่งพันกว่าหยวน และการกู้ขั้นต่ำคือสิบวัน ถ้าคุณใช้เงินเกิน สิบวัน ดอกเบี้ยจะจ่ายจริง และถ้าใช้เงินไม่ถึงสิบวัน ไม่ว่าจะกี่วันก็ต้องจ่ายดอกเบี้ยสิบวัน”

หวางต้าหลงกล่าวด้วยความตกใจว่า “งั้นดอกเบี้ยเพียงอย่างเดียวก็หนึ่งหมื่นกว่าแล้ว! ถ้าขายรถขาดทุนอีกสองสามหมื่น งั้นก็ขาดทุนทั้งหมดสี่หมื่นกว่าแล้ว”

อีกฝ่ายกล่าวอย่างจำใจ “แต่มันดีกว่าขาดทุนหนึ่งแสนไม่ใช่หรือ? ตอนนี้คุณถอยไม่ได้อีกแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือหยุดการสูญเสียให้ทัน!”

หวางต้าหลงตกตะลึงครู่หนึ่ง คิดว่าสิ่งที่เพื่อนตนเองกล่าวนั้นถูกต้อง ตอนนี้การหยุดความสูญเสียเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขารีบกล่าวว่า “เสี่ยวลิ่ว วันนี้คุณช่วยผมติดต่อพี่ใหญ่คนนั้นหน่อย ผมต้องการนำรถออกมาเร็วที่สุด แล้วรีบขายมันให้เร็วที่สุด เพื่อเอาเงินของผมกลับคืนมาให้มากที่สุด..... ”

อีกฝ่ายกล่าวว่า “ไม่มีปัญหา ผมจะให้ที่อยู่และหมายเลขโทรศัพท์ คุณสามารถไปหาเขาได้โดยตรง แล้วบอกว่าผมเป็นคนแนะนำมา คาดว่าเขาน่าจะลดดอกเบี้ยให้อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์”

หวางต้าหลงกล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า “เสี่ยวลิ่ว ขอบคุณมาก!”

“ไม่ต้องเกรงใจ” อีกฝ่ายรีบกล่าวว่า “พวกเราเป็นเพื่อนกัน ผมต้องช่วยคุณอย่างแน่นอน! ผมได้ส่งข้อมูลการติดต่อและที่อยู่ไปให้คุณทางวีแชทแล้ว คุณรีบไปเถอะ และพยายามมารับรถให้เร็วที่สุด ผมจะได้หาคนช่วยขายรถ”

“โอเค!” หวางต้าหลงรีบกล่าวว่า “งั้นผมจะไปเดี๋ยวนี้!”

หวางต้าหลงวางสายแล้วลุกขึ้นจากพื้นด้วยความยากลำบาก เขาไม่สนใจที่จะทักทายผู้จัดการร้าน และรีบเดินออกไปจากห้างสรรพสินค้า ขึ้นรถเท็กซี่และรีบไปยังที่อยู่ที่เสี่ยวลิ่วส่งให้ตนเอง