บทที่ 3919 ทุกอย่างอยู่ในกำมือ

เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า “ขับรถโรลส์รอยซ์คันนั้นมาอีกเหมือนเดิมละ รถอย่างอื่นฉันนั่งไม่ชิน”

“แน่นอนครับ！” กัวเหล่ยพูดยิ้มๆทันทีว่า “คืนวันพรุ่งนี้ ผมจะจัดเตรียมอย่างดีแน่นอนครับ！”

“ดี” เย่เฉินยืดตัวบิดขี้เกียจ แล้วพูดกับหลี่เสี่ยวเฟินและคลอเดียว่า “คืนพรุ่งนี้พวกเธอก็ไม่ต้องมากับฉันแล้วละ สถานที่แห่งนี้สภาพแวดล้อมแย่จริงๆ การระบายอากาศก็ไม่ค่อยดี ฝุ่นควันเต็มไปหมด ไม่ดีต่อร่างกายของพวกเธอ”

คลอเดียมึนงงไปหมด

เธอไม่เข้าใจ ทำไมวันพรุ่งนี้เย่เฉินถึงไม่พาตัวเองและหลี่เสี่ยวเฟินมา ถ้าหากว่าไม่พาพวกเธอสองคนมา แล้วถ้าหากว่าเกิดอันตรายกับหลี่เสี่ยวเฟินขึ้นมาจะทำยังไง?

แต่ว่า คำพูดนี้ก็ไม่สามารถถามออกมาตรงนี้ได้ ฉะนั้นจึงทำได้แค่พยักหน้าเท่านั้น

หลี่เสี่ยวเฟินเองก็รู้สึกว่าสถานที่นี้ไม่มีอะไรเลย อีกอย่างเห็นเย่เฉินเสียเงินแล้วก็เจ็บใจ

เดิมทีเธออยากจะบอกเย่เฉินว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องมาแล้ว แต่เมื่อนึกดูแล้ว เหมือนว่าวันนี้เย่เฉินจงใจมาเพื่อเสียเงิน ดังนั้นเธอเองก็เดาแผนการของเย่เฉินไม่ถูกเหมือนกัน ฉะนั้นจึงทำได้แค่พยักหน้าตอบตกลงเหมือนกับคลอเดีย

จากนั้น เย่เฉินก็ออกคำสั่งกับกัวเหล่ยว่า “ส่งพวกเรากลับไปกัน”

กัวเหล่ยรีบพูดว่า “เชิญครับคุณเย่ เชิญทางนี้ครับ！”

ออกจากคาสิโนแล้ว กัวเหล่ยก็ขับรถโรลส์รอยซ์คันนั้น ส่งทั้งสามคนกลับไปที่บ้านป้าหลี่

เนื่องจากเย่เฉินแพ้เสียเงินเร็วมาก เวลาที่ทั้งสามคนออกจากบ้านใช้ไปเพียงแค่สองชั่วโมงเท่านั้น

ก่อนลงจากรถ กัวเหล่ยพูดกับเย่เฉินอย่างนอบน้อมว่า “คุณเย่ครับ งั้นคืนนี้คุณพักผ่อนให้สบาย คืนวันพรุ่งนี้ผมค่อยมารับคุณอีกนะครับ！”

พูดแล้วเขาก็รีบพูดอีกว่า “ใช่สิคุณเย่ครับ สะดวกให้ช่องทางการติดต่อสักหน่อยมั้ยครับ คืนพรุ่งนี้ผมติดต่อคุณก่อนล่วงหน้า”

“ไม่จำเป็นหรอก” เย่เฉินพูดว่า “ถึงตอนนั้นนายก็ติดต่อกับทางคลอเดียเลย”

กัวเหล่ยพยักหน้า แล้วพูดว่า “ก็ได้ครับ！งั้นพรุ่งนี้ผมติดต่อไปทางคลอเดียครับ”