บทที่ 3920 ควรจะจัดการยังไงดี

เย่เฉินพูดยิ้มๆว่า “เทียบกับเรื่องที่ฉันจะทำ เงินที่เสียให้กับพวกเขาแค่นั้น นับอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ถือซะว่าเป็นการค่าใช้จ่ายเล็กน้อยให้กับครอบครัวพวกเขาแล้วกัน”

เย่เฉินคิดจะทำลายแก๊งอิตาลีนี้ให้หมดสิ้น ต่อไปคนเจ็ดแปดร้อยคนพวกนี้ก็จะได้กลายเป็นคนถูกใช้แรงงานไปตลอดชีวิต แพ้ให้กับพวกเขาแค่สองสามล้านดอลลาร์แคนาดาจะนับอะไรได้ เฉลี่ยลงมาแล้วคนๆหนึ่งยังไม่ถึงสามพันเลย ถ้าหากเทียบกับราคาซื้อแล้ว ราคาการค้าทาสในตอนนั้นของยุโรปอเมริกาคงจะไม่ยังถูกขนาดนี้เลย

หลี่เสี่ยวเฟินได้ยินคำพูดนี้ ก็รีบถามว่า “พี่เย่เฉิน พี่มีแผนการอะไรงั้นหรอคะ?”

เย่เฉินพยักหน้า พูดนิ่งเฉยว่า “ฉันได้เตรียมการแสดงครั้งใหญ่ไว้ แสดงตรงเวลาในคืนพรุ่งนี้ ถึงตอนนั้นพวกเธอสองคนก็จะได้มีโอกาสรับชมอย่างระยะประชิด”

สายตาของหลี่เสี่ยวเฟินเป็นประกายขึ้นมาทันที สีหน้าคาดหวังตั้งตาคอย

แต่คลอเดียที่อยู่ด้านข้างอดที่จะถามไม่ได้ว่า “พี่เย่เฉิน…คืนพรุ่งนี้พี่ไปคาสิโนคนเดียว แล้วฉันกับเสี่ยวเฟินจะทำยังไงคะ….”

เย่เฉินรู้ว่าคลอเดียกังวลที่ความปลอดภัยของหลี่เสี่ยวเฟิน ถ้าหากว่าคืนพรุ่งนี้ลูกน้องของกัวเหล่ยใช้เวลาที่เย่เฉินอยู่คาสิโน มาลงมือจัดการกับหลี่เสี่ยวเฟิน อย่างนั้นก็จะลำบากแน่นอน

เย่เฉินหัวเราะพูดว่า “พรุ่งนี้ฉันมีลูกน้องจะมาที่แวนคูเวอร์ เรื่องพวกนี้ฉันจะจัดการไว้ให้เรียบร้อย พวกเธอสบายใจได้เลย！”

เย่เฉินรู้ว่าตอนนี้กัวเหล่ยคงจะเอาแต่นึกถึงสัญญาสองล้านของตัวเองในวันพรุ่งนี้แน่นอน ดังนั้นคืนนี้เขาไม่มีทางมาลงมือกับหลี่เสี่ยวเฟินอีก

ความเป็นจริงก็เป็นไปอย่างที่เขาคิด คืนนี้ ปลอดภัยไม่มีอะไร

หลังจากตื่นนอนแล้ว เย่เฉินก็ได้รับสายของว่านพั่วจวินที่โทรเข้ามา

เมื่อรับสาย ว่านพั่วจวินก็พูดอย่างเคารพว่า “คุณเย่ครับ กระผมและสมาชิกสำนักว่านหลงอีกสองร้อยกว่าคนได้ถึงที่แวนคูเวอร์แล้วครับ เตรียมพร้อมรอรับคำสั่งของคุณอยู่ตลอดเวลา！”

เย่เฉินถามอย่างประหลาดใจว่า “ทำไมนายถึงมาด้วยละ?”

ว่านพั่วจวินรีบตอบว่า “ตอนนี้ทางตะวันออกกลางไม่มีเรื่องอะไรครับ ทางคุณฝั่งนี้รีบร้อนใช้กำลังคน ผมจึงได้พาคนมาด้วยตัวเองครับ”