บทที่ 4560 สามจิตกับเจ็ดวิญญาณ 2

คำพูดเหล่านั้นยังเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงปฏิเสธปู่ของเขาและยืนยันที่จะพาแม่ของเขากลับไปที่หัวเซี่ย

เขาพูดว่า:"เฉินเอ๋อร์ นายจงจำไว้ ไม่ว่าใครก็ตามที่จิตใจชอบธรรม มีเลือดมีเนื้อ ล้วนมีสามจิตเจ็ดวิญญาณ บุคคลดังกล่าว หากอยู่ห่างไกลจากบ้านเกิดเมืองนอนเป็นเวลานานทั้งสามจิตและเจ็ด วิญญาณจะขาดหายไป 1 ดวง เมื่อไหร่ที่ได้กลับไปบ้านเกิด วิญญาณที่หลงทางจะกลับมาโดยธรรมชาติ หากไม่กลับบ้านเกิด หรือถ้าบ้านเกิดของหายไป วิญญาณนี้ก็จะไม่มีวันหากลับมาได้อีก"

เฉินจ้างโจงในตอนนี้ ดูเหมือนจะเด็กลงเป็นสิบปีในชั่วข้ามคืน เย่เฉินได้ตระหนักถึงความหมายที่แท้จริงของคำพูดของพ่อแล้ว

พ่อยังพูดอีกว่า:"ในบรรดาจิตทั้งสามและวิญญาณเจ็ดดวงของมนุษย์นั้น จิตทั้งสามคือจิตแห่งสวรรค์ จิตแห่งผืนดิน และจิตแห่งโชคชะตา"

พูดจบ พ่อก็ถามอีกว่า:"เฉินเอ๋อร์ นายรู้หรือไม่ว่าทำไมในประวัติศาสตร์อันยาวนานห้าพันปี ในยามที่ประเทศอยู่ในภาวะวิกฤติและสูญเสียผืนแผ่นดินนั้น ถึงมีบรรพบุรุษนับไม่ถ้วนยอมเสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ? "

เย่เฉินในวัยเด็กส่ายหัวอย่างงุนงง และถามว่า:"ทำไมล่ะครับพ่อ?"

พ่อยิ้มและอธิบายว่า:"นั่นเป็นเพราะว่าผู้คนสามารถสูญเสียจิตสองดวงและวิญญาณอีกเจ็ดดวง แต่พวกเขาไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากจิตแห่งสวรรค์! เพราะในบรรดาจิตทั้งสามและเจ็ดวิญญาณนั้น จิตแห่งสวรรค์นั้นสำคัญที่สุด เพราะมันเป็นตัวแทนความศรัทธาสูงสุด ความศรัทธาที่มีต่อบ้านเกิด ประเทศและสัญชาติ ถึงจะเป็นความศรัทธาสูงสุด นั่นคือเหตุผลที่พ่อเลือกกลับไปหัวเซื่ย"

เย่เฉินในวัยเยาว์นั้นยังไม่เข้าใจความรู้สึกที่มีต่อครอบครัวและประเทศ ดังนั้นเขาจึงไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของเขาถึงร้องไห้เมื่อพูดแบบนี้

แต่ตอนนี้ เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่สดใสของเฉินจ้างโจง ราวกับว่าเขาได้เกิดใหม่ เขาเข้าใจถึงความจริงใจอันร้อนแรงของพ่อของเขาจริงๆ

เย่เฉินอดคิดไม่ได้ว่า เขาไม่ได้ออกจากบ้านเกิดเพื่อไปพัฒนาในต่างประเทศ แล้วก็ไม่เคยลืมความตั้งใจเดิมของเขา และยิ่งไม่ได้ตาบอดด้วยความปรารถนาทางวัตถุ แต่จิตทั้งสามและวิญญาณเจ็ดดวงของเขานั้น มันไม่สมบูรณ์ตั้งนานแล้ว เพราะตั้งแต่วันที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิต และจิตวิญญาณดินของเขา ซึ่งเป็นตัวแทนของพ่อแม่ของเขาก็จากไปพร้อมกับพวกเขาด้วย