บทที่ 4561 เขาไม่ได้หน้าใหญ่ขนาดนั้น！(1)

หลิวม่านฉงกลัวเย่เฉินจะคิดมาก ก็เลยเปลี่ยนเรื่องคุย “ท่าทางของคุณเฉิน ดูแล้วเหมือนจะดีกว่าเมื่อวานเยอะเลย”

“ใช่” เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างจริงจัง “เขาหาจิตสวรรค์ของเขาตัวเองเจอแล้ว”

ในขณะที่พูด เขาก็เห็นเฉินจ้างโจงพยุงแม่ลงจากรถด้วยตัวเอง “จึงรีบพูดขึ้น ไม่ ไม่เพียงแค่จิตสวรรค์ ยังมีจิตพิภพด้วย”

หลิวม่านฉงถามอย่างประหลาดใจ “คุณเย่ก็รู้เรื่องสามจิตเจ็ดวิญญาณด้วย?!”

เย่เฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง อดไม่ได้ที่จะถามกลับ “คุณก็รู้?”

“แน่นอนสิคะ….” หลิวม่านฉงยิ้มๆ กล่าวอย่างจริงจัง “คุณเย่อย่าลืมสิคะ ฉันนั้นเรียนภาษาจีน อีกทั้งศึกษามานานหลายปี อันที่จริง ภาษาจีนเมื่อศึกษามาถึงตอนท้าย เรื่องที่ศึกษาก็จะเป็นพวกปรัชญาและประวัติศาสตร์แล้ว”

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดขึ้น “การอ่านหนังสือนั้นดี สาระสำคัญของอารยธรรมห้าพันปีล้วนมีอยู่ในหนังสือแล้ว”

หลิวม่านฉงยิ้มแล้วพูด “คุณเย่แม้จะเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย แต่คิดว่าคุณน่าจะอ่านหนังสือมาไม่น้อยเลยใช่มั้ยคะ? แม้แต่เรื่องสามจิตเจ็ดวิญญาณที่ไม่เป็นที่นิยมของลัทธิเต๋าคุณยังรู้”

เย่เฉินหัวเราะเยาะตัวเอง “ผมไม่ได้อ่านหนังสือเยอะหรอก ยี่สิบปีที่ดิ้นรนอยู่ในสังคมระดับล่าง จะเอาเวลาและแรงกายที่ไหนไปอ่านหนังสือล่ะ เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่คุณพ่อเล่าให้ผมฟังตอนเด็ก”

หลิวม่านฉงก็พูดอย่างจริงจัง “อันที่จริงจะอ่านหนังสือเมื่อไหร่มันก็ไม่สาย หากคุณเย่สามารถเจียดเวลาออกมาบ้าง ก็ลองวางแผนให้ตัวเองก่อน ลองอ่านเดือนละหนึ่งเล่ม จากนั้นก็เพิ่มเป็นเดือนละสองเล่ม จนถึงสัปดาห์ละหนึ่งเล่ม”

ขณะที่พูด หลิวม่านฉงก็ได้พูดต่ออีก “ถ้าหาคุณเย่ไม่รังเกียจล่ะก็ ฉันสามารถช่วยคุณเย่วางแผนในการอ่านหนังสือได้นะคะ”

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะถามเธอ “เมื่อถึงเวลาคุณคงไม่มาสุ่มตรวจ และให้ผมทำการบ้านหรอกนะ”