ตอนที่ 48
บทที่ 48 หญิงร้ายชายเลว
October 21, 2026
บทที่ 48 หญิงร้ายชายเลว
ชายคนนั้นหัวเราะคิกคัก พลางบีบหน้าของหล่อน แล้วพูดขึ้น : “ตอนนี้เธอเป็นผู้หญิงของฉันแล้ว ยังจะกลับไปอยู่กับเขาอีกเหรอ? ผู้หญิงที่เป็นของจ้าวตงแล้ว จะไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนได้ไปครองอีก!”
หลิวลี่ลี่รีบตอบทันที : “พี่ตงวางใจได้ ตั้งแต่ตอนนี้ ฉันจะไม่ให้เขาได้แตะต้องตัวอีกเลย ฉันรังเกียจ! ร่างกายของฉันจะเป็นของพี่ตงคนเดียวตลอดไป และก็จะเอาไว้เพื่อรับใช้พี่ตงคนเดียวด้วย!”
หล่อนพูดพลางอธิบาย : “ที่จริงแล้วฉันคิดไว้ว่าพอหลังจากที่เปิดร้านแล้วจะบอกเลิกเขา แต่ไม่คิดว่าตาบ้านั่นจะไปรู้จักกับเพื่อนที่ดูจะมีอิทธิพลมาก ที่ช่วยจัดการกับพวกนักเลงที่มารังควานได้ ฉันก็เลยรอให้ทุกอย่างเข้าที่ก่อน แล้วค่อยเลิกกับเขา แบบถีบหัวส่งออกไปจากร้านเลย”
จ้าวตงหัวเราะชอบใจ แล้วพูดขึ้น : “ก็แค่นักเลง มันจะเก่งแค่ไหนกัน? ถ้าเธอบอกพี่ก่อนหน้านี้ แค่พี่โทรไปครั้งเดียวก็สามารถให้ลูกพี่มันมาคุกเข่าขอโทษได้แล้ว”
หลิวลี่ลี่หัวเราะอย่างพอใจ : “โห พี่ตงสุดยอดที่สุด! ตอนนั้นสถานการณ์ค่อนข้างบีบบังคับ ฉันเองก็นึกไม่ถึงว่าโทรหาพี่ และตอนนั้นกลหวังเต้าคุนเองก็อยู่ ฉันเลยกลัวว่าพี่จะไม่ชอบใจ!”
จ้าวตงบีบที่เอวหล่อนทีหนึ่ง พลางหัวเราะแล้วพูดขึ้น : “เธอนี่รู้ใจที่สุด!”
หลิวลี่ลี่เกาะที่แขนเขาแล้วอ้อน : “พี่ตง ตกลงว่าพี่จะยอมซื้อรถให้ฉันมั้ยอ่า!”
จ้าวตงหัวเราะ : “เอาแบบนี้ รอสักหน่อย ให้กลับไปที่บ้านพี่ก่อน แล้วให้พี่ได้ลิ้มลองเธอสักครั้ง หลังจากนั้นเธอก็ไปเลิกกับไอ้หนุ่มนั่น แล้วพรุ่งนี้พี่จะมาซื้อรถให้เธอ!”
หลิวลี่ลี่ถามขึ้นด้วยความดีใจ : “พี่ตง พี่พูดจริงๆ ใช่มั้ย? พรุ่งนี้จะซื้อบีเอ็ม X6ให้ฉันจริงๆ นะเหรอ?”
“ฉันเคยหลอกเธอตอนไหน?” จ้าวตงหัวเราะออกมา : “แต่ว่า เธอต้องปรนนิบัติพี่ให้ดีนะถึงจะได้!”
หลิวลี่ลี่กะพริบตาปริบๆ แล้วพูดขึ้น : “พี่ตงวางใจได้ รอให้ถึงบ้านพี่ก่อน ฉันจะดูแลพี่อย่างดีเลย!”
ทั้งสองคนคุยกันเสร็จ ก็เดินออกไปจากร้านทันที
เย่เฉินรู้สึกเกลียดหญิงร้ายชายเลวสองคนนี้มาก พลันหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วโทรไปหาหวังเต้าคุน
พอหวังเต้าคุนรับสาย เขาก็พูดขึ้นทันที : “เย่เฉิน มีอะไรเหรอ? ทำไมถึงโทรมาหาฉันได้?”
เย่เฉินพูดเสียงธรรมดา : “โทรมาถามไถ่แกเฉยๆ ตอนนี้ยุ่งอะไรเหรอ?”
หวังเต้าคุนตอบ : “ฉันช่วยงานในครัวอยู่ ตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้ว อีกหน่อยลูกค้าก็จะเข้าแล้ว ฉันก็เลยเข้ามาช่วยน่ะ”
เย่เฉินถามขึ้น : “แกอยู่ในร้านยุ่งทั้งวันเลยเหรอ?”
หวังเต้าคุนพูดขึ้น : “ใช่แล้ว ร้านพึ่งเปิด งานเลยเยอะ อีกอย่าง เงินทำร้านครึ่งหนึ่งเป็นของพ่อลี่ลี่ ถ้าฉันไม่ขยัน จะโดนดูถูกเอาได้”
เย่เฉินถามขึ้นอีกครั้ง : “แกออกไปเท่าไหร่?”
“ฉันออกไปหนึ่งแสนหยวน มันเป็นเงินทั้งหมดที่ฉันหาได้ตอนเรียนมหาลัย”
เย่เฉินถามขึ้นอีกครั้ง : “เจ้าของร้านเป็นชื่อใคร?”
หวังเต้าคุนตอบ : “ก็ฉันสิ!”
เย่เฉินถามขึ้นอีกครั้ง : “ตอนจดบันทึกเปิดร้านเป็นชื่อแกเหรอ?”
หวังเต้าคุนพูดขึ้น : “ไม่ใช่ เป็นชื่อของคุณพ่อลี่ลี่ ฉันยังไม่แต่งงานกับลี่ลี่ ในเมื่อเขาออกเงินช่วย จะเขียนเป็นชื่อฉันคงไม่ดีมั้ง”
พูดจบ หวังเต้าคุนก็ถามขึ้น : “แต่ว่าพ่อลี่ลี่บอกว่า รอให้พวกเราแต่งงานกันก่อน ก็จะเปลี่ยนชื่อร้านนั้นให้เป็นของฉัน”
พอเย่เฉินได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหัวทันที ช่างโง่จริงๆ ถูกคนหลอกใช้ยังไม่รู้ตัวอีก!
หลิวลี่ลี่เห็นเขาเป็นวัวเป็นควาย บอกให้เขาเปิดร้านทำธุรกิจ แล้วตัวเองก็ออกไปลั้ลลากับชายคนอื่น แล้วก็ไปอยู่กับผู้ชายรวยๆ แถมยังวางแผนจะถีบหัวส่งเขาอีก
และตอนนี้ร้านอาหารนั้น ก็ไม่ได้มีอะไรที่เป็นของเขาเลย ถ้าหากว่าหลิวลี่ลี่ทำแบบนั้นจริง เขาก็คงเหลือแต่ตัว!
พอถึงตอนนี้ ก็เท่ากับว่าทำไปแบบไม่มีประโยชน์ และเงินอีกแสนหยวนที่เขาออกไปก็อาจจะเสียเปล่าด้วย!
พอครุ่นคิดดูแล้ว เขาก็ยิ่งรู้สึกเกลียดหล่อนมากขึ้นไปอีก เลยถามหวังเต้าคุนไปตรงๆ : “ลี่ลี่ตอนนี้ไปไหนล่ะ?”