บทที่ 4819 ลูกพระเจ้า 1

“พอค่ะ พอค่ะ!” หลี่หยวนหยวนตอบอย่างดีใจ “คุณลุงอานไม่ต้องอ้อมค้อมแล้วได้ไหมคะ คุยตอนนี้เลยได้ไหมคะ……”

อานโฉงชิวรีบกล่าวว่า “หยวนหยวน เรื่องนี้จะพูดแค่สองสามประโยคคงไม่ได้หรอก และหนูกับแม่กำลังจะมาที่นิวยอร์กพอดี พวกเรามาคุยกันต่อหน้าดีกว่า ถึงตอนนั้นลุงจะเอาข้อมูลทุกอย่างที่มีเล่าให้หนูฟังทั้งหมด”

“ค่ะ……” หลี่หยวนหยวนได้ยินดังนั้นก็สงบอารมณ์ลงแล้วไม่ได้ถามอะไรต่อเพียงกล่าวอย่างดีใจว่า “ลุงอาน เจอกันที่นิวยอร์กนะคะ!”

“ได้เลย!” อานโฉงชิวกล่าว “อย่าลืมบอกให้แม่ส่งเลขเที่ยวบินมาที่มือถือของลุงด้วยล่ะ”

หลี่หยวนหยวนกล่าวอย่างตื่นเต้น “ได้ค่ะๆ ลุงอาน! ขอบคุณคุณลุงอานมากค่ะ!”

ตอนนั้นเอง ปลายสายก็มีเสียงผู้ชายคนหนึ่งกล่าวให้กำลังใจขึ้น “ที่รักไม่ต้องร้องไห้แล้ว ผมบอกคุณแล้วว่าพ่อจะต้องไม่เป็นอะไร เช็ดน้ำตาซะ อย่าทำให้ลูกได้รับผลกระทบกระเทือนไปด้วย”

หลี่หยวนหยวนร้องไห้อย่างซาบซึ้งสะอึกสะอื้นกล่าวว่า “ลุงอานคะ อย่างนั้นแค่นี้ก่อนนะคะ รอให้ถึงนิวยอร์กก่อนแล้วหนูค่อยฟังข่าวดีจากลุงนะคะ”

“ได้เลย” อานโฉงชิวยิ้ม “หยวนหยวน หนูต้องควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้ได้นะ ตอนนี้หนูไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้วนะ ต้องดูแลลูกในท้องให้ดี”

หลี่หยวนหยวนรีบกล่าวว่า “หนูเข้าใจแล้วค่ะลุงอาน ขอบคุณค่ะ!”

หลังจากที่อานโฉงชิวกับหลี่หยวนหยวนวางสายไปแล้ว ตอนนี้ใบหน้าของหลี่ญ่าหลินเต็มไปด้วยน้ำตา

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเมียกับลูก และลูกเขยของตนยังคงพยายามตามสืบข่าวคราวตนเองอยู่ตลอด

โดยเฉพาะลูกสาวที่ตอนนี้กำลังตั้งครรภ์อยู่