บทที่ 4821 มันใช่วิสัยของคนเขาทำกันไหม 1

อานโฉงชิวพยักหน้าแล้วยิ้ม “พี่สะใภ้ ญ่าหลินไม่เป็นอะไร พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วง! รายละเอียดเดี๋ยวพวกเราเข้าไปคุยกันข้างใน!”

เฉินจุนเหมยไม่วางใจจึงเดินไปพูดไป “โฉงชิว คุณพูดกับฉันตามตรงเลย คุณแน่ใจใช่ไหมว่าญ่าหลินยังมีชีวิติอยู่ ฉันพูดตามความจริงเลยนะคะว่าหลายวันที่ผ่านมานี้ฉันได้ทำใจเอาไว้แล้ว ถ้าเขาเป็นอะไรไปจริงๆ คุณบอกฉันตามตรงได้เลย ฉันรับได้ แต่คุณอย่าปิดบังฉันเด็ดขาด บอกให้ฉันรู้แต่เนิ่น ดีกว่าบอกช้าเยอะเลย……”

อานโฉงชิวกล่าวอย่างหนักแน่น “พี่สะใภ้ครับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ผมจะพูดมั่วๆ กับพวกพี่ได้ยังไง ญ่าหลินไม่เป็นอะไรจริงๆ หลายวันที่ผ่านมานี้ติดต่อเขาไม่ได้เป็นเพราะว่าเกิดเรื่องด่วนขึ้นกะทันหัน ดังนั้นเขาเลยไม่ได้รายงานเรื่องราวกับพวกคุณ”

เฉินจุนเหมยได้ยินดังนั้น เธอก็วางใจไปได้มาก แต่ความโกรธก็เอ่อล้นขึ้นมาแทนที่

ตอนนั้นเธอกล่าวออกมาอย่างโกรธจัด “หลี่ญ่าหลินก็ไม่ต่างอะไรกับคนไม่เอาไหน เรื่องด่วนอะไรที่จะต้องถึงขนาดไม่มีเวลาบอกเราสักคำ แค่ส่งข้อความเสียงมาในวีแชทสักสามวินาทีบอกว่ามีธุระต้องไปทำ ฉันก็คงไม่ต้องกังวลใจขนาดนี้ เขาไม่รู้หรือไงว่าลูกสาวของตัวเองกำลังตั้งครรภ์”

อานโฉงชิวถอนใจแล้วกล่าวปลอบว่า “พี่สะใภ้ครับ อันที่จริงแล้วเรื่องนี้ซับซ้อนมากเลย พี่อย่าต่อว่าญ่าหลินลย พวกเราเข้าไปคุยกันด้านในดีกว่า ไปครับ!”

เฉินจุนเหมยไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ความเดือดดาลในใจของเธอจึงอยากจะมอดลง

อันที่จริงแล้วเธอยังรักหลี่ญ่าหลิน แต่ไม่ชอบที่เขาทำอะไรอย่างไม่สนใจและไม่เคยแคร์ความรู้สึกกัน

ในฐานะภรรยา สิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่แค่สามีที่มีหน้าที่หาเงินมาเลี้ยงครอบครัวแต่เพียงอย่างเดียว แต่ต้องการคู่ชีวิตที่ให้ความสำคัญกับเรื่องความรู้สึกด้วย

และเธอก็รู้ดีว่าสิ่งที่ลูกสาวต้องการจากพ่อนั้น ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องเงินใช้จ่ายหรือว่าค่าเล่าเรียนเท่านั้น แต่ต้องการให้พ่ออยู่เป็นครอบครัวเพื่อให้ลูกได้รับความอบอุ่นของคนเป็นพ่อ