บทที่ 488

บทที่ 488

ไพ่สำรับนี้คือเทงอีกครั้ง ชนะ ทิศปักกับหงจงสองตัวนี้

ที่สำคัญคือ ถ้าตัวเองสามารถจั่วได้ทิศปักล่ะก็ มันก็จะเป็นตังไซหน่ำปักอย่างละสามเสาะนี่คือไทเซเหเลยนะ!

ไทเซเหสามารถชนะเลขฟานที่ใหญ่ที่สุด!

ถ้าตัวเองจั่วได้ทิศปักตาเดียวก็ได้คืนมาสองล้านหยวน!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เธอก็ตะโกนด้วยความตื่นเต้นว่าเทง จากนั้นก็เริ่มรอการจั่วทิศปัก

เธอรู้สึกว่า ไม่ว่าจะเป็นทิศปัก หรือหงจง สำหรับคนอื่นแล้ว อาจจะไม่เป็นประโยชน์สักเท่าไหร่ โดยปกติแล้วคนที่ได้มันก็ทิ้งมันไปอย่างแน่นอน ดังนั้นถึงแม้ตัวเองจะไม่ได้จากการจั่วไพ่ อย่างน้อยก็ต้องได้จากการรอคนอื่นเตี่ยนเผ้า

แต่ว่า เธอจะรู้ได้อย่างไรว่า ไพ่รอบนี้ถูกจัดไว้หมดแล้ว

ทิศปักกับหงจงที่เธอต้องการ ล้วนอยู่ในมือของหนิวกุ้ยหมิ่น นั่นก็คือ เหมือนไพ่เทงตาที่แล้ว ไพ่ตานี้ของเธอ เป็นไพ่มือตายที่ไม่มีทางชนะ!

หม่าหลันรอทิศปักกับหงจงอย่างทรมาน รออยู่หลายรอบแต่ก็ยังไม่ได้ สุดท้ายหลังจากหม่าหลันจั่วไพ่มาหนึ่งใบ พูดด้วยรอยยิ้มว่า: ไอ้หยา ฉันจั่วไพ่อีกแล้ว! ครั้งนี้เป็นเหมินเฉียนชิง เรียง ไค่วู่ ทั้งหมดสี่สิบแปดฟาน! "

หนิวกุ้ยหมิ่นเห็นว่าเธอจั่วไพ่ได้หกเสาะ จึงรีบพูดว่า: "ไอ้หยาพี่เหลียน ของพี่นี่เป็นหกเสาะตัวสุดท้ายเลยนะ ในมือฉันมีสามตัว! พี่นี่ไห่ตี่ลาวเยว่นะเนี่ย! "

"ไอ้หยา ไห่ตี่ลาวเยว่จริงด้วย! "

เหอเหลียนปรบมืออย่างมีความสุขและพูดว่า: "งั้นเพิ่มอีกแปดฟาน ขาละห้าสิบหกฟาน นั่นก็คือห้าแสนหกหมื่นหยวน"

หม่าหลันรู้สึกเวียนหัวทันที!

แต่เดิมในบัตรธนาคารตัวเองก็เหลือเงินแค่สองแสนหยวน แถมตานี้ก็เสียอีกห้าแสนหกหมื่นหยวน ตัวเองจะจ่ายไว้ได้ยังไง!