บทที่ 491

บทที่ 491

เฉียนหงเย่นรู้มานานแล้วว่า บ้านพักตากอากาศที่ Tomson Riviera หลังนั้น หวังเจิ้งกางเป็นคนให้เย่เฉิน

ดังนั้น อยากจะได้บ้านพักตากอากาศหลังนั้นมาจากหม่าหลัน งั้นก็ต้องกดดันหม่าหลันให้ร้อนรนก่อน

เมื่อหม่าหลันหมดความอดทน ถึงตอนนั้นใช้ความตายมาบังคับ เย่เฉินคงไม่นั่งนิ่งดูดายแน่

ถึงตอนนั้น มีโอกาสเป็นอย่างมาก ที่จะได้บ้านพักตากอากาศนั้นมา

ดังนั้น เฉียนหงเย่นจึงพูดหม่าหลันว่า: "เธอแพ้เยอะขนาดนี้แล้ว ฉันว่าจะกี่รอบยากนะที่เธอจะได้คืนกลับมา ถ้าอย่างนั้นเราเพิ่มเงินเดิมพันให้สูงขึ้นอีกหน่อย? ห้าหมื่นหยวนเป็นไง? ยังไงเธอก็มีบ้านพักตากอากาศ เงินแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก แต่หากโชคไพ่ดี แค่สองตาก็ได้เงินที่เสียไปคืนกลับมาได้หมดแล้ว!”

หม่าหลันสูญเสียหลักการและเหตุผลไปแล้วในตอนนี้ เพียงแค่อยากได้เงินคืนมาโดยเร็ว พอได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็รีบพยักหน้าตอบตกลงทันที และโพล่งออกมาว่า: "ถ้าอย่างนั้นก็เล่นที่ห้าหมื่นหยวน! "

เหอเหลียนพูด: "เธอไม่มีโฉนดบ้านพักตากอากาศหลังนั้น? "

หม่าหลันพูด: “ไม่ต้องรีบ นั่นเป็นของลูกเขยฉัน ของลูกเขยก็เหมือนของฉัน! "

เหอเหลียนส่ายหัว: "ไม่มีโฉนดบ้าน ก็จะจำนองเงินได้ไม่มากนัก เพราะมันมีความเสี่ยงสำหรับฉัน"

จากนั้น เธอยื่นนิ้วทั้งห้าออกมา และพูดว่า: "เอาแบบนี้ไหม เธอเซ็นข้อตกลงให้ฉัน ว่าเธอจำนองบ้านพักตากอากาศกับฉัน ฉันให้เธอยืมได้ทั้งหมดห้าสิบล้านหยวน ให้เธอครั้งละห้าล้าน พอเธอเสียจนหมดฉันก็จะให้เธออีก"

หม่าหลันพยักหน้า และพูดว่า: "ห้าสิบล้านห้าสิบล้าน แค่ห้าสิบล้านก็เพียงพอสำหรับฉันที่จะได้เอาเงินคืน! "

เหอเหลียนยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: "ได้ เซ็นข้อตกลงแล้ว เรามาเล่นกันต่อ!”

หม่าหลันเซ็นสัญญาโดยไม่ลังเล โดยใช้บ้านพักตากอากาศTomson Rivieraเป็นของจำนอง และยืมเงินเหอเหลียนก่อนห้าสิบล้าน