บทที่ 5090 ลางสังหรณ์ของฉันถูกแล้ว!2

ว่าแล้ว หลินหว่านเออร์มองดูรูปถ่ายขายดำที่ถ่ายเอาไว้ก่อนเข้าเรียนชั้นประถมของเย่เฉิน แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง : “ฉันดูแล้วเด็กคนนี้ เหมือนกับเย่เฉินคนที่ฉันกำลังหาตัวอยู่ เชื่อมต่อกับชื่อเองก็คือเย่เฉินเหมือนกัน ฉันคาดการณ์ไว้ว่าจะเป็นเขา”

“ไม่น่าจะเป็นไปได้?” ผู้อาวุโสเอ่ยขึ้นมาโดยจิตใต้สำนึก : “20ปีก่อน เย่ฉางอิงกับอานเฉิงซีประสบอุบัติเหตุที่จินหลิง สองสามีภรรยาเสียชีวิตทั้งคู่ เย่เฉินที่อายุ8ขวบก็หายตัวไป จนถึงตอนนี้ที่อยู่ก็ยังไม่ชัดเจน ไม่ว่าตระกูลเย่หรือตระกูลอาน หลายปีมานี้ก็ตามหาเด็กคนนี้ แต่ไม่มีข่าวคราวใดๆมาโดยตลอด ความสามารถของทั้งสองตระกูลนี้แข็งแกร่งมาก โดยเฉพาะตระกูลอาน ร่ำรวยแทบจะเทียบเท่ากับประเทศ พวกเขาหาเด็กไม่เจอ เป็นไปไม่ได้ที่จะยังอยู่ในโลกนี้”

หลินหว่านเออร์เอ่ยพูดขึ้นอย่างจริงจัง : “ถ้าหากเป็นไปตามที่คุณพูดเมื่อกี้ สถานะของเย่เฉินคนนี้ก็จะถูกซ่อนเอาไว้ตามวิธีที่สอง นั่นไม่ใช่ว่าไม่มีคนสามารถหาได้เหรอ? ต่อให้ร่ำรวยมหาศาลแล้วยังไงคะ? เป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับข้อมูลที่อยู่ในมือของคนที่มีเพียงน้อยนิดแบบนั้น”

ผู้อาวุโสได้ยินการวิเคราะห์ของหลินหว่านเออร์แล้ว ก็อดที่จะพยักหน้าลงด้วยไม่ได้ : “คุณหนูพูดถูก มีความเป็นไปได้แบบนี้จริงๆ!”

แล้วจู่ๆหลินหว่านเออร์ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ชี้ไปยังหมายเลขบัตรประจำตัวประชาชนของพื้นที่เย่นจิงของเย่เฉินที่อายุแปดขวบ พลางเอ่ยขึ้น : “ใช่แล้ว ไม่ใช่ว่าคุณบอกว่า ถ้าหากวิธีสร้างรหัสลับแบบที่สอง มีชื่อและหมายเลขประจำตัวประชาชนในขณะเดียวกันก็สามารถหาข้อมูลการสร้างรหัสได้ใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยฉันหาชื่อของเย่เฉินหน่อยสิคะ ประกอบกับหมายเลขบัตรประชาชนนี้ ดูว่าหาผลลัพธ์อะไรออกมาได้บ้าง”

“ได้ครับ!”ผู้อาวุโสเองก็ตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง จึงเปิดในส่วนผู้ที่อยู่เบื้องหลังของคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คขึ้นมาทันที แล้วกรอกชื่อและหมายเลขบัตรประชาชนเดิมของเย่เฉินลงไป

หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็รอดูผลลัพธ์กันด้วยความรอคอย กลับพบว่า ในระบบมีข้อมูลหนึ่งปรากฏขึ้นมา และยังเป็นไฟล์ของเย่เฉินตอนแปดขวบที่หายตัวไปอีกด้วย

หลินหว่านเออร์ขมวดคิ้วขึ้น : “ทำไมยังหาไม่ได้อีก? หรือว่ามีคนเปลี่ยนสถานะใหม่ให้เขา?”