บทที่ 536

บทที่ 536

ที่จริงเย่เฉินก็รู้ดีว่า ซ่งหวั่นถิงนั้นชอบตัวเองอยู่

เพียงแต่ว่า เขาไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง ดังนั้นเขาเลยแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วค่อยจัดการภายหลัง

......

วันต่อมา อู๋ตงไห่ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่

เพราะเขาคิดถึงเรื่องจะไปหาซือเทียนฉีเพื่อให้รักษาอาการอู๋ฉี ดังนั้นเขาเลยนอนไม่หลับทั้งคืน

ตอนนี้อาการอู๋ฉีไม่ค่อยสู้ดี เรื่องกินขี้นั้นยังแก้ไม่ได้เลย เขาเองก็ใกล้จะเป็นบ้าแล้วเหมือนกัน

ถ้าหากว่าลองเปลี่ยนเป็นคนอื่น แล้วเป็นนานขนาดนี้ ที่ต้องกินขี้วันละยี่สิบครั้ง กลัวว่าคงจะบ้าตายไปแล้ว

และยิ่งไปกว่านั้นอู๋ฉีก็เป็นคนที่ถูกเลี้ยงมาแบบตามใจแต่เด็ก สำหรับเขาแล้ว น่ากลัวกว่าการตายอีก

ดังนั้น อู๋ตงไห่หวังว่าจะสามารถรักษาเขาให้หายได้ ให้เขากลับมาเป็นคนปกติ และในเวลาเดียวกันก็จับตัวคนที่ทำร้ายมาฆ่าทิ้ง ไม่เพียงเป็นการล้างแค้น แต่ยังเป็นการถอนรากถอนโคนมันด้วย！

และก็ด้วยเหตุที่เขาคิดตลอดเวลา อู๋ตงไห่จึงไม่สนใจกินข้าวเช้ากับตระกูลซ่ง พอตื่นขึ้นมาก็ไปเรียกอู๋ซินและก็พาบอดี้การ์ดสองสามคนตรงไปที่จี้ซื่อถังทันที

ภายในรถ อู๋ตงไห่รู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังมาก แต่อู๋ซินกลับดูอารมณ์ไม่ค่อยดี

เขาหวังว่าน้องชายเขาจะเป็นแบบนี้ตลอดกาล จะได้ลดปัญหาเขาลง

ดังนั้น เขาจึงถามหยั่งเชิง： “พ่อ ท่านว่าหมอเทวดาซือจะรักษาอู๋ฉีหายได้จริงไหม？”