บทที่ 537

บทที่ 537

พอได้ยินคำสั่ง พวกบอดี้การ์ดพวกนั้น ก็ตรงปรี่เข้าไปทันที แล้วก็จัดการอัดหน้าชายคนนั้น ทั้งเตะทั้งถีบ

ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ กับหญิงแก่อายุราวๆ เจ็ดสิบกว่า เห็นพวกนั้นกำลังทุบตีลูกชายตัวเอง ก็ทั้งร้องไห้ทั้งตะโกน： “ขอร้องพวกท่าน อย่าทำเขาเลย พวกเราไปเองก็ได้ พอได้ไหม？”

หัวหน้าบอดี้การ์ดจึงด่ากลับ： “แล้วตอนแรกทำอะไรอยู่？ทำไมไม่ยอมห้ะ！”

พูดจบ ก็เตะชายวัยกลางคนคนนั้นไปด้านข้างทันที แล้วก็ควักเงินออกมาพันหนึ่งแล้วโยนใส่หน้าเขา พร้อมกับต่อว่า： “รีบไสหัวไป！”

หญิงสูงวัยที่อยู่ข้างๆ ก็ทั้งร้องไห้ แล้วก็ดึงลูกชายเข้ามา คนอื่นที่เห็นเหตุการณ์ ต่างก็รู้สึกโกรธแค้น แต่ว่าพอเห็นพวกเขาดูใหญ่โต และยังขับรถหรูอีก ก็พอจะรู้ว่าไม่ควรเข้าไปยุ่ง ดังนั้นจึงได้แต่กล้ำกลืนความเกลียดนั้น

พวกบอดี้การ์ดถือเงินเดินเข้ามา แล้วก็ยัดให้คนละพัน พร้อมกับพูดสามคำ： “ไสหัวไป！”

บางคนพอได้เงินแล้วก็รีบหนีไป แต่บางคนก็รู้สึกไม่พอใจ และก็ไม่อยากได้เงินพวกเขา แต่ก็เพราะว่าทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้แค่อดทนแล้วก็เดินจากไป

และในตอนนี้ ผู้ช่วยอีกคนก็เดินออกมาจากจี้ซื่อถังเพราะได้ยินเสียงเอะอะด้านนอก พอเดินออกมา ก็เห็นเหตุการณ์เข้าพอดี จึงรีบถามขึ้น： “พวกคุณทำอะไร？ทำไมต้องทุบตีคนอื่น？”

“ทุบตีเหรอ？” หัวหน้าบอดี้การ์ดขมวดคิ้วแน่น แล้วพูดขึ้น： “พวกเราเป็นคนตระกูลอู๋มาจากซูหาง ก็แค่สั่งสอนคนไม่รู้ความบางคนเท่านั้น”

พูดเสร็จ เขาก็หันไปกวาดตามองคนอื่น แล้วก็ต่อว่า： “ยังไม่ไสหัวไปอีก？ป่วยกันนักใช่ไหม？วันนี้ที่นี่ไม่รักษาคนอื่น ถ้ายังไม่ไสหัวไปอีก ฉันจะไม่เกรงใจละนะ！”

อู๋ซินพูดเสียงแข็ง： “กฎของหมอซือ มีไว้ใช้กับคนจน แต่ไม่ได้ใช้กับตระกูลอู๋ ในเจียงหนาน สิ่งที่พวกเราพูดนั้นคือกฎ！วันนี้คนพวกนี้ต้องไสหัวไปให้หมด เพราะว่าพวกมันไม่คู่ควรที่จะมาอยู่ในที่เดียวกันกับตระกูลอู๋！”

“แก.......” ผู้ช่วยคนนั้นโมโหมาก จึงพูดขึ้น： “ทำไมพวกแกถึงไม่มีเหตุผลเลยสักนิด？มันจะเผด็จการเกินไปแล้วนะ！”