บทที่ 5531 ผ่านด่าน (2)

หลิวม่านฉงตอบ“เดิมทีว่าจะชวนเสี่ยวหว่านไปกินข้าวด้วย แต่เหมือนเธอจะไม่ค่อยสบาย บอกว่าปวดหัว นอนพักที่หออยู่นานก็ไม่ดีขึ้น ฉันก็เลยให้พี่เสียนพาเธอกลับ”

พูดจบ หลิวม่านฉงก็พูดอธิบาย“เอ่อนี่ พี่เสียนเป็นแม่บ้านในเมืองจินหลิงของคุณปู่ชิว เสี่ยวหว่านพักอยู่ที่โฮมสเตย์จื่อจินของคุณปู่ชิว เรื่องในชีวิตประจำวันมีพี่เสียนคอยดูแล”

เย่เฉินได้ยินคำนี้ก็ผงะเล็กน้อย และเพิ่งจะมารู้สึกตัว ที่หลินหว่านเอ๋อร์ปวดหัว อาจเพราะในตอนเที่ยง ตัวเองนั้นส่งปราณทิพย์ไปที่หัวสมองของเธอมากไป และยังทำจุดสังเกตทางจิตวิทยามากเกินไป

และที่ใช้ยาแรงแบบนี้ นั่นก็เพราะเย่เฉินเห็นว่าเธอนั้นดูแปลกประหลาดอย่างมาก กลัวว่าเธอจะมีความผิดปรกติอะไร

มาคิดๆดูในตอนนี้ เด็กสาวอายุสิบแปดคนหนึ่ง หัวสมองได้รับปราณทิพย์มากมายขนาดนั้น สำหรับร่างกายของเธอแล้วย่อมต้องสร้างความเสียหายไม่น้อย อาการปวดหัวและไม่สบายนั้นจะยังเป็นไปอีกระยะเวลาหนึ่ง

ชั่วขณะหนึ่งเย่เฉินก็รู้สึกผิดเล็กน้อย รู้สึกว่าที่ตัวเองได้พบกับหลินหว่านเอ๋อร์นั้น เหมือนจะมีปฏิกิริยาที่มากเกินไป ก็จึงลงมือหนักไปหน่อย

แต่โชคดีที่สถานการณ์แบบนี้จะไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆกับเธอ หากมีอาการปวดหัวที่รุนแรง ก็พักผ่อนสักระยะเวลาหนึ่งก็จะดีขึ้น

……

ในเวลาเดียวกัน

ที่โฮมสเตย์จื่อจิน

หลินหว่านเอ๋อร์ที่ใบหน้าซีดเซียว ก็เพิ่งจะลืมตาขึ้นมา

พี่เสียนที่เฝ้าดูแลอยู่ข้างๆรีบเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“คุณหลิน รู้สึกยังไงบ้างคะ？”

หลินหว่านเอ๋อร์รู้สึกเพียงวิงเวียนศีรษะ อาการคลื่นไส้พะอืดพะอมปั่นป่วนไปทั้งท้องไส้ของเธอ

พี่เสียนเห็นเธอมีอาการพะอืดพะอม รีบหยิบเอาถังขยะมาตั้งวางไว้ที่ตรงหน้าเธอ หลินหว่านเอ๋อร์ส่งเสียงโอ้กอ้ากแล้วอาเจียนเป็นน้ำเมือกออกมา