บทที่ 5532 กระดิ่ง（1）

วันถัดไป

ในตอนเที่ยง เย่เฉินมาถึงที่คฤหาสน์กลางเขาของช็องเซลีเซียนสปา

จางเอ้อเหมาได้มารออยู่ก่อนล่วงหน้าหนึ่งชั่วโมงแล้ว

เมื่อเห็นเย่เฉิน จางเอ้อเหมาก็พูดอย่างเคารพนบนอบ“อาจารย์เย่ เรียกหาผมมีอะไรให้รับใช้ครับ ？”

เย่เฉินยกยิ้มเล็กน้อย และถามเขาว่า“จางเอ้อเหมา ของที่ฉันให้เอามา นายเอามาด้วยหรือเปล่า ？”

จางเอ้อเหมารีบพยักหน้ารับ หยิบเอากระเป๋าถือใบหนึ่งออกมาจากรถ แล้วพูดกับเย่เฉิน“เรียนอาจารย์เย่ ของที่คุณต้องการผมเตรียมมาให้แล้วครับ ！”

“ดี”เย่เฉินตอบรับเขาและพูดว่า“ เข้าไปคุยกันข้างในดีกว่า ”

เย่เฉินพาจางเอ้อเหมามาที่ห้องรับแขกของคฤหาสน์ จากนั้นจางเอ้อเหมาก็รีบเปิดกระเป๋าถือนั้นออกในทันที แล้วหยิบเอาท่อนไม้ที่มีสีดำเหมือนถ่าน กับขนาดที่เล็กใหญ่ และระดับความหนาที่แตกต่างกันออกมา

ในขณะที่เขาเอาท่อนไม้เหล่านี้ออกมานั้น ก็ได้พูดแนะนำกับเย่เฉินไปด้วยว่า“ในตอนที่คุณบอกว่าต้องการไม้ฟาดสายฟ้านั้น ตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้ นี่คือไม้ฟาดสายฟ้าสภาพดีที่ผมพอจะหามาได้ครับ ไม้ฟาดสายฟ้าที่เรามีขายกันในท้องตลาด เก้าในสิบส่วนล้วนเป็นของปลอมที่คนทำเลียนแบบมันขึ้นมา หากไม่รู้ว่าต้นไม้แบบไหนคือที่โดนฟ้าผ่า ผู้รับซื้อไปหาถึงที่ชาวบ้านในพื้นที่ก็แย่งซื้อกันหมดแล้ว ดังนั้นคุณอย่ามองว่าไม้ฟาดสายฟ้าที่ผมหามาได้เหล่านี้ เหมือนคุณภาพจะไม่ค่อยดีเท่าไร อายุก็ไม่ได้มากมายนัก แต่ผมเอาศีรษะเป็นประกันได้ ว่านี่เป็นไม้ฟาดสายฟ้าของแท้ ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอนครับ ！”

เย่เฉินพยักหน้า กวาดตามองผ่านๆไปยังท่อนไม้ที่เขาหยิบออกมา พยักหน้าและพูดว่า“นี่เป็นไม้ฟาดสายฟ้าจริงๆ ถึงแม้คุณภาพจะไม่ได้ดีเท่าไร แต่ก็เป็นไปตามที่ฉันต้องการ”

จางเอ้อเหมาที่ได้ยินก็รู้สึกมึนงง เอ่ยถามอย่างไม่รู้ตัว“อาจารย์เย่ ทำไมคุณภาพไม่ดีแล้วถึงเป็นที่ต้องการของคุณล่ะครับ？ผมยังกลัวว่าที่หามาได้พวกนี้ จะไม่เข้าตาคุณซะอีก……”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม“บางเรื่องฉันพูดอธิบายไป นายเองก็ไม่เข้าใจหรอก ”