บทที่ 5583 อย่างไรถึงจะได้พบเขา ? (2)

พอวางสาย จ้าวเหล่าซื่อก็เดินกลับไปอย่างตื่นเต้นดีใจ กลับไม่รู้ว่าบทสนทนาทั้งหมดนี้ ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งได้ยินหมดแล้ว

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไม่ได้ยินพิรุธอะไร ในบทสนทนาของเขากับจางเอ้อเหมา มีแต่จะทำให้เขาหนักแน่นการคาดการณ์ก่อนหน้านี้ของตัวเองยิ่งขึ้น และคิดว่าพี่เอ้อเหมาคนนั้นจากปากของจ้าวเหล่าซื่อ จะต้องยังมีของดีอื่น ๆ อยู่ในมืออีกอย่างแน่วแน่ ซึ่งอาจจะยังมีเครื่องมือทางธรรมอื่น ๆ จริง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาไม่สามารถอดกลั้นความตื่นเต้นได้เลย สำหรับเขาแล้ว การได้เครื่องมือทางธรรมมาชิ้นหนึ่ง ความสำคัญนี้ก็เหมือนกับการที่จู่ ๆ นักบู๊ได้รับวิชาที่ครบสมบูรณ์ นักฟุตบอลได้ถือถ้วยแชมป์ฟุตบอลโลกครั้งหนึ่ง แทบจะเป็นหนึ่งในความใฝ่ฝันที่สูงที่สุดของชีวิตการทำงานเลย และไม่แน่ว่าในครั้งนี้ตัวเองสามารถได้มาไม่เพียงแค่หนึ่งชิ้นเท่านั้น โชคดีเป็นบ้าเลย !

จังหวะนี้ จ้าวเหล่าซื่อกลับไปที่เบื้องหน้าของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วเอ่ยปากถาม : “คุณท่าน คุณอยากพบพี่ผม ?”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดพร้อมกับคำนับ : “ใช่แล้ว !”

จ้าวเหล่าซื่อเดาะปาก จงใจพูดอย่างลำบากใจ : “พี่ผมไม่พบคนแปลกหน้ามาแต่ไหนแต่ไร เมื่อกี้ผมบอกว่าต้องการแนะนำให้คุณไปเจอกับเขา เขายังด่าผมด้วย ไม่พอใจที่ผมกล้าคุยกับใครไปทั่ว……”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งมองจ้าวเหล่าซื่อ เผยเสี้ยวความโกรธกับจิตสังหาร ในแววตาเฉียบแหลมที่ดุจเหยี่ยวคู่นั้น

เขาได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนกับหูตั้งนานแล้ว รู้ว่าจ้าวเหล่าซื่อจงใจใช้กลอุบายกับตัวเอง อยากจะเอาพวกผลประโยชน์จากตัวเองที่นี่อีก

เขาใช้ชีวิตมาหลายปีขนาดนี้ นานมากแล้วที่ไม่มีใครกล้าใช้กลอุบายแผนการพวกนี้ต่อหน้าเขา

แต่ว่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเองก็รู้ อย่างที่สุภาษิตว่าไว้ เรื่องเล็กน้อยไม่อดทน ก็จะทำให้เสียการใหญ่ แม้ว่าตัวเองรู้สึกโมโห แต่ไม่สามารถโกรธแตกคอกับจ้าวเหล่าซื่อด้วยเหตุนี้ได้

สาเหตุที่จ้าวเหล่าซื่อชักช้าร่ำไร ก็อยากได้เงินไม่ใช่หรือไง ? เรื่องนี้ไม่นับว่าใหญ่อะไรนักสำหรับตัวเอง