บทที่ 5584 โชคดี (1)

หลังจากจางเอ้อเหมาวางสายจ้าวเหล่าซื่อ ก็รายงานสถานการณ์ให้เย่เฉินทันที

เย่เฉินที่ได้รับสาย ได้มาถึงโรงแรมน้ำพุร้อนช็องเซลีแล้ว

เนื่องจากช็องเซลีเซียนสปาไม่ไกลจากโฮมสเตย์ว่านหลิ่วที่คุณตากับคุณยายพักอยู่นัก ดังนั้นเย่เฉินจึงตั้งใจว่าช่วงระยะเวลานี้ของต่อจากนี้ จะเฝ้าอยู่ที่เท่าที่เป็นไปได้ เพื่อป้องกันหากว่ามีเรื่องเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

เขาให้เฉินจื๋อข่ายจัดเตรียมเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยที่มีสมรรถนะทนทานมากรอคำสั่งอยู่ที่นี่ทุกเมื่อลำหนึ่ง หากว่ามีความต้องการ เฮลิคอปเตอร์ก็สามารถออกบินได้ทันที สองสามนาทีก็ถึงโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว

ตอนที่เย่เฉินได้ยินจางเอ้อเหมาพูด ว่ามีคนยินดีออกเงินสามล้านซื้อแหวนปานจื่อที่ตัวเองทำที่สนามบิน เขาตกตะลึงในทันที

เขารู้ คนนั้นที่ตัวเองคอยได้มาแล้ว !

เขาเดาได้ว่าคนขององค์กรพั่วชิงจะมาเมืองจินหลิงอย่างแน่นอน แต่นึกไม่ถึงว่าจะมาไวขนาดนี้ !

คราวนี้ จางเอ้อเหมาถามเย่เฉินในสาย : “อาจารย์เย่ คาดการณ์ว่าคนนั้นจะมาที่ตลาดของโบราณจากสนามบินแล้ว หากว่าอีกเดี๋ยวเขามาหาผม ผมต้องระวังอะไรไว้ไหมครับ ?”

เย่เฉินพูดราบเรียบ : “หากว่าเขาเสนอราคาซื้อไม้ฟาดสายฟ้าชิ้นนั้นที่ฉันซื้อให้นาย นายเสนอราคาไปห้าล้าน หากว่าเขาเต็มใจเอา นายก็ขายให้เขาไป”

จางเอ้อเหมารีบถามอีกครั้ง : “อาจารย์เย่ คนคนนี้น่าจะเป็นคนที่คุณต้องการตามหาสินะครับ ? ผมต้องส่งคนไปจับตาดูเขาไว้ไหมครับ ?”

“ไม่ต้องหรอก” เย่เฉินกำชับ : “นายสนแค่ขายของให้เขาก็พอ ไม่ต้องสนใจอะไรอย่างอื่นหรอก”

จางเอ้อเหมาคบค้ากับท่านเอิร์ลขององค์กรพั่วชิงโดยตรง สำหรับจางเอ้อเหมาแล้ว ขอเพียงเขาไม่ถูกคนมองเส้นสนกลในออก ก็จะไม่มีอันตรายอะไรอย่างแน่นอน

เนื่องจากยิ่งเป็นคนที่แบกรับภารกิจสำคัญ ยิ่งไม่มีทางที่จะเพิ่มความเสี่ยงส่วนเกินให้ภารกิจอันสำคัญของตัวเองหรอก ดังนั้น หากว่าท่านเอิร์ลนั่นมาหาจางเอ้อเหมาเพื่อซื้อยันต์ฟ้าร้องเพียงเท่านั้น ก็จะไม่เป็นภัยกับจางเอ้อเหมาอย่างแน่นอน