ตอนที่ 5506
บทที่ 5602 เอาของดี ๆ มาให้ผม（1）
October 21, 2026
จางเอ้อเหมาซึ่งมีผมยุ่งเหยิง รีบไปที่ห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย ทั้งตัวยังคงมีกลิ่นไวน์และน้ำหอม มีรอยริมฝีปากสีแดงมากมายบนใบหน้า
เมื่อเห็นเย่เฉิน เขารีบถามด้วยรอยยิ้ม：“อาจารย์เย่ หาผมเหรอครับ？”
เย่เฉินพยักหน้า ถามเขาว่า：“เมื่อคืนดื่มเป็นอย่างไรบ้าง？”
จางเอ้อเหมาเช็ดปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม：“ตอบอาจารย์เย่ เมื่อคืนผม ดื่มได้สนุกมาก！”
เย่เฉินยิ้ม และพูดว่า：“ในเมื่อดื่มได้ไม่เลว งั้นบ่ายวันนี้ก็เริ่มงาน”
จางเอ้อเหมายืนตัวตรงทันที ถามด้วยความเคารพว่า：“อาจารย์เย่ ท่านจะให้ทำอะไร สั่งมาได้เลยครับ！”
เย่เฉินตอบอือ แล้วถามว่า：“จางเอ้อเหมาผมถามคุณหน่อย คุณเอาแหวนอีกอันกลับมาไหม？”
จางเอ้อเหมาตอบไปทันทีว่า：“เอากลับมาครับ！ในตู้เซฟในห้อง เมื่อคืนผมมีสติอยู่นิดหน่อย ใส่เข้าไปกับมือ！”
“โอเค”เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า：“คุณกลับไปล้างหน้าล้างตาเดี๋ยวนี้ แต่จำไว้ว่า ล้างหน้า แปรงฟันก็พอ ห้ามอาบน้ำ ล้างหน้าล้างตาเสร็จเอาแหวนมาให้ผม แล้วไปตั้งแผงขายที่ตลาดของโบราณ ชายแก่ที่ซื้อของจากคุณเมื่อวานมารอคุณตั้งแต่เช้าแล้ว”
“ฮะ……”จางเอ้อเหมาได้สติ แล้วถามว่า：“อาจารย์เย่ ไอ้โง่นั่นไปตลาดของโบราณอีกแล้ว？เขาคงไม่คืนของกับผมหรอกนะ？”
“จะคืนได้ไงล่ะ”เย่เฉินยิ้ม：“เขายังอยากซื้อของจากคุณอีก พอคุณไปเจอเขา ก็บอกว่าตระกูลคนรวยนั้นยังไม่พร้อมที่จะเอาของทั้งหมดออกมาตอนนี้ แต่ถ้าเขาสามารถแสดงความจริงใจได้ คุณก็ต่อสู้เพื่อเขาได้”
จางเอ้อเหมารีบถาม：“อาจารย์เย่ มากแค่ไหนถึงจะเรียกว่าจริงใจครับ？”
เย่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดว่า：“อย่างน้อยคุณก็ต้องเอาให้ได้สองแสนดอลลาร์ก่อน หลังจากได้สองแสนดอลลาร์แล้ว คุณก็สามารถโทรหาผู้ช่วยของเหล่าเฉิน หยุดพูดไร้สาระ แค่พูดไปประโยคเดียว——ช่วยเขียนที่อยู่ส่งของให้ด้วย ที่เหลือไม่ต้องห่วง ผมจะให้คนส่งแหวนอีกวงอีกไปให้คุณ”
พูดไป เย่เฉินก็พูดอีกว่า：“แหวนวงที่สอง คุณเสนอราคาเขาไปร้อยดอลลาร์”
จางเอ้อเหมาตกใจ：“อาจารย์เย่……ผมขอถามหน่อยนะครับ ชายชรานั่นซื้อแหวนในราคาห้าแสนดอลลาร์ไป มากกว่าเบี้ยประกันเป็นร้อยเท่าแล้ว ครั้งนี้หนึ่งล้าน เขาจะซื้อได้ไหมครับ？”