บทที่ 5884 สบาย（1）

ออกจากคฤหาสน์น้ำพุร้อนของช็องเซลี เย่เฉินก็รีบกลับTomson Rivieraทันที ตั้งใจว่าจะเก็บกระเป๋าเดินทางอย่างง่าย ๆ แล้วบอกเซียวฉางควนพ่อตากับหม่าหลันแม่ยายว่า คืนนี้ตัวเองต้องรีบไปตรวจฮวงจุ้ยให้ลูกค้าอีกรายที่ต่างเมือง

สองสามีภรรยารู้ว่าเย่เฉินเดินทางทั้งวัน จึงคุ้นเคยกับสิ่งนี้มานานแล้ว ดังนั้นพอได้ยินข่าวนี้ จึงไม่แปลกใจ

ที่ทำให้เย่เฉินคิดไม่ถึงก็คือ หม่าหลันผู้เป็นแม่ยายดันใส่ใจเย่เฉินขึ้นมา พูดด้วยความสงสารว่า：“ลูกเขยคนดี เดินทางไปนู่นนี่ทั้งวัน ไม่พักผ่อนเลย ถ้าเหนื่อยแล้วสุขภาพแย่ขึ้นมาจะทำอย่างไร！”

จู่ ๆ แม่ยายใส่ใจตัวเองแบบนี้ เย่เฉินก็แปลกใจมาก พูดด้วยรอยยิ้มว่า：“แม่ไม่ต้องห่วงครับ แม้ว่าผมจะเดินทางทั้งวัน แต่จริง ๆ ไม่เหนื่อยเลยสักนิด”

เซียวฉางควนที่อยู่ด้านข้างมองหม่าหลัน พูดในลำคอว่า：“คุณจะไปรู้อะไร ตอนนี้ลูกเขยคนดีคือปรมาจารย์ฮวงจุ้ย อย่ามองว่าเขาต้องเดินทางทั้งวัน คนที่จ้างเขามีแต่เจ้าของบริษัทใหญ่ ๆ ดาราดัง ๆ คนพวกนี้เคารพปรมาจารย์ฮวงจุ้ยยิ่งกว่าพ่อแท้ ๆ ตัวเองเสียอีก แน่นอนว่าใส่ใจความเป็นอยู่ของลูกเขยคนดีอย่างดี ไม่ทำให้ลูกเขยคนดีลำบากแน่ ถ้าเป็นสมัยก่อน อยู่ไกลแค่ไหน ก็แทบจะอัญเชิญลูกเขยคนดีไปที่นั่นเลย！”

หม่าหลันพยักหน้าอย่างครุ่นคิด จากนั้นมองไปยังเย่เฉิน พูดขำ ๆ ว่า：“ลูกเขยคนดีของแม่สุดยอด！คนรวยยังต้องขอร้องและเอาเงินมาใช้กับลูกเขยคนดี！”

พูดจบ เธอก็กลอกตาไปทมา รีบพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า：“ลูกเขยคนดี แม่คุยกับลูกหน่อยสิ？”

เย่เฉินเห็นหม่าหลันเป็นแบบนี้ ก็รู้ว่าหม่าหลันจะต้องมีอะไรที่อยากขอร้องตัวเองแน่ ไม่น่าล่ะวันนี้ถึงได้เป็นห่วงเป็นใยตัวเอง

ดังนั้นเขาจึงถามว่า：“แม่ แม่มีอะไรก็รีบพูดเถอะ”

หม่าหลันพูดอย่างลังเล：“เอ่อ……ช่วงนี้แม่ติดขัดนิดหน่อย แล้วนี่แกก็จะออกไปไกลอีกแล้ว แม่กังวลว่าถ้าไม่มีเงินแล้ว ก็ต้องรบกวนแกกับชูหรันอีก ดังนั้น ความหมายของแม่คือ ก่อนแกไป ทิ้งเงินไว้ให้แม่หน่อยได้ไหม？”

เซียวฉางควนมองบนใส่หม่าหลัน พูดแดกดันว่า：“หม่าหลัน ผมรู้อยู่แล้วเชียวว่าคุณมันสุนัขจิ้งจอกไม่ได้ตั้งใจจะชมเชยจริง ๆ ที่ทำตัวดีนี่ก็อยากได้เงินเย่เฉิน！”