บทที่ 619

บทที่ 619

สองพ่อลูกตระกูลหลิวหนีเอาชีวิตรอดไปแล้ว หงห้าก็คิดว่า การลงโทษแบบนี้ของอาจารย์เย่น่าสนใจดี ไม่ต้องลงมือด้วยตนเอง ก็สามารถทำให้ทั้งสองคนหวั่นกลัวไม่เป็นอันหลับนอน พูดได้ว่าเป็นการลงโทษที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาแล้ว

ในตอนนี้ในห้องอาหารเหลือเพียงบอดี้การ์ดของตระกูลอู๋

หงห้าก็เอ่ยปากถามว่า “อาจารย์เย่ครับ ไอ้พวกนี้ จะจัดการอย่างไรดี? คุณว่าฆ่าพวกมันเลยดีไหมครับ? หรือว่าจะ......”

เย่เฉินก็แจ๊ะปากพูดว่า “อันนี้ต้องค่อยๆ คิด คุณมีความคิดอะไรดีๆ ไหม? ”

หงห้าก็มองไปยังจางจื่อโจว ที่เหมือนหมานอนตายตัวหนึ่ง ในใจก็โมโห

ก่อนหน้านี้เขาไม่คิดเลยว่า ตระกูลอู๋อยากจะฆ่าตนเอง

โชคดีที่วันนี้ได้อาจารย์เย่ช่วยไว้ ตนเองเลยมีชีวิตรอดมาได้

ไม่เช่นนั้น ตนเองก็คงจะต้องตายด้วยเงื้อมมือของจางจื่อโจวไปแล้ว！

ดังนั้น ตอนนี้ความแค้นที่หงห้ามีแต่ตระกูลอู๋ ก็เพิ่มขึ้นในพริบตา

เขาอยากจะสับพวกจางจื่อโจวทั้ง5คนให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น

ดังนั้น เขาก็รีบพูดว่า “อาจารย์เย่ครับเอาไอ้5คนนี้ให้ผมจัดการแล้วกันครับ！”

เย่เฉินก็ถามอย่างสงสัยว่า “คุณคิดว่าจะจัดการอย่างไร? ”

หงห้าก็พูดเสียงเย็น “เอาไปเลี้ยงหมาในฟาร์มให้หมด ให้หมาของผมค่อยๆ กินพวกมันให้หมดใน1เดือน！”

พูดไปดังนั้น หงห้าก็พูดอีกว่า “คืนนี้ ก็ให้หมาของผม กินไอ้ของที่อยู่ในกางเกงพวกมันก่อนเลยแล้วกัน！”

พวกจางจื่อโจวทั้ง5คนได้ยินดังนั้น ก็ตกใจจนร้องไห้โฮ！

ปกติแล้วเป็นยอดฝีมือที่เข่นฆ่าคนเป็นผักปลา ตอนนี้กลายเป็นที่หวาดกลัวจนแทบจะตาย

จางจื่อโจวถึงกับร้องไห้จนหายใจแทบไม่ทัน ร้องขออย่างน่าสงสารว่า “อาจารย์เย่ครับ ท่านหงห้าครับ ผมผิดไปแล้ว！ขอให้ทั้งสองท่านโปรดเมตตา ชีวิตหมาๆ ของผมด้วยเถอะครับ！”