บทที่ 724

บทที่ 724

นายหญิงใหญ่เซียวเห็นว่าสำเร็จผล ก็รีบร้องไห้ออกมา ทำท่าตีขาตนเอง ร้องไห้พูดว่า “ฉันนี่มันมีชีวิตลำบากจริงๆ ！ชาติตระกูลโชคไม่ดี แต่งสะใภ้แบบนี้เข้ามา จะตายแล้วยังจะถูกมันมาชี้หน้าด่าให้อีก！”

พอนายหญิงใหญ่ร้องไห้ จางกุ้ยเฟินก็เริ่มอดไม่ได้

เธอนึกถึงความอนาถที่แม่ตนเองต้องกินยาฆ่าแมลง แล้วถูกหามไปส่งโรงพยาบาล ตอนนั้นแม่เธอยังไม่เสีย แต่หมอบอกเธอว่า เนื่องจากแม่เธอกินยาฆ่าแมลงไปจำนวนมาก ปอดเสียหายไปหมด เทวดาก็ช่วยไว้ไม่ได้

ตอนนั้น แม่เธอก็ร้องไห้แบบนี้อยู่บนเตียง พอจางกุ้ยเฟินนึกถึงภาพนี้ ก็อดที่จะร้องไห้ออกมาไม่ได้

พอตอนนี้เห็นหม่าหลันมาบีบนายหญิงใหญ่จนหมดหนทาง แถมยังจองหองมากกว่าน้องสะใภ้ของตนเองเสียอีก ความอดทนในใจของเธอ ก็แทบจะหมดไป！

เธอรีบเดินเข้าไปหาหม่าหลัน แล้วพูดว่า “สันดานหมาอย่างแก！ก่อนแต่งงาน พ่อแม่แกไม่เคยสั่งสอนรึไงว่าต้องกตัญญูต่อพ่อผัวแม่ผัว?”

หม่าหลันยังไม่ได้คิดว่าจางกุ้ยเฟินจะมาลงไม้ลงมือกับตนเอง พอได้ยินว่าเธอสั่งสอนให้กตัญญูต่อแม่หัว ก็พูดทำสีหน้าดูถูกว่า “กตัญญูต่อแม่ผัวงั้นรึ? แกแกล้งฉันเล่นรึเปล่า? ถ้ายัยแก่นี่มันกดหัวแกทุกวัน ฉันว่าไม่นานแกก็งอยากจะตบมันให้ตาย”

จางกุ้ยเฟินได้ยินดังนั้น ก็คิดไม่ถึงว่านายหญิงใหญ่เซียวจะเป็นคนที่ร้ายกาจ เธอเพียงแค่เกลียดคนอย่างหม่าหลัน！จนอยากจะตบไปสักฉาดหนึ่ง！

ดังนั้น เธอก็รีบเดินไปตรงหน้าหม่าหลัน แล้วก็ต่อยไปยังจมูกของหม่าหลันอย่างแรง

หม่าหลันร้องเจ็บ ถูกหมัดต่อยจนมึนไป แล้วนั่งที่พื้น จางกุ้ยเฟินที่รูปร่างใหญ่ ก็ค่อมไปบนตัวเธอ เอามือกระชากผมเธอ ตบบ้องหูเธอ ปากก็ด่าออกไป “กูจะตบอีคนที่ไม่กตัญญูต่อแม่ผัวให้ตายเลย！กูจะตบให้ตายเลย！”

หม่าหลันก็โดนตบจนร้อง แล้วก็ตะโกนพูดว่า “มึงเป็นใคร มาตบกูทำไม！กูไปหาเรื่องมึงตอนไหน?”

จางกุ้ยเฟินก็ตบไป ด่าไปว่า “อีสันดานหมาหน้าไม่อาย ทำกับแม่หัวไม่ดี ใครๆ ก็ตบได้！วันนี้กูจะลงโทษมึงแทนฟ้าดิน！”

พอเห็นหม่าหลันถูกตบ นายหญิงใหญ่เซียวก็ดีใจ แล้วพูดว่า “ไป！รีบพยุงฉันเข้าไป！”