บทที่ 725

บทที่ 725

ตอนที่หม่าหลันถูกรุมตบในเรือนจำ เย่เฉินก็ได้รับสายจากเฉินจื๋อข่าย

เฉินจื๋อข่ายก็พูดขึ้นว่า “นายน้อยครับ หม่าหลันถูกจับเข้าเรือนจำแล้วครับ เอาเธอไปอยู่ห้องขังเดียวกับนายหญิงใหญ่เซียวและเซียวเวยเวย”

เย่เฉินถามว่า “ไปทักทายกับผู้คุมรึยัง?”

เฉินจื๋อข่ายตอบว่า “ผมได้สั่งลูกน้องผมไปแล้ว ได้ทักทายไปยังผู้รับผิดชอบของเรือนจำแล้ว หม่าหลันจะโดนรังแกอย่างไรด้านใน ก็จะไม่มีใครดูแลเธอ”

“ดีมาก” เย่เฉินพูดเสียงเย็นว่า “ให้เธอได้รับโทษในนั้นเสียหน่อย！”

เฉินจื๋อข่ายรีบถามว่า “นายน้อยครับ ให้ผมจัดการส่งคนไปจัดการเธอข้างในเลยไหมครับ? แบบนี้เธอจะได้ไม่สามารถมาสร้างปัญหาให้คุณได้อีก”

เย่เฉินก็ลังเลสักพัก แล้วพูดว่า “อย่าเพิ่งรีบร้อน เดี๋ยวผมดูสถานการณ์ก่อน”

สำหรับเย่เฉินแล้ว เขาหวังว่าแต่นี้เป็นต้นไป หม่าหลันจะหายออกไปจากชีวิตของตนเองและเซียวชูหรัน

แล้วอีกอย่าง เขาเชื่อว่าเซียวไหล่ควนก็คงจะไม่มีความเห็นกับเรื่องนี้ กลับกันเขาคงจะโล่งอกด้วยซ้ำ

แต่ว่า ทางเซียวชูหรันนั้น ก็พูดยากหน่อย

ตามที่เย่เฉินรู้จักเธอ เธอเป็นคนที่กตัญญูมาก เป็นผู้หญิงที่มีคุณธรรมมาก ถ้าหากว่าแม่เธออยู่ดีๆ ก็หายไปจากโลกนี้ ชีวิตนี้เธอก็คงจะปล่อยวางยาก

ดังนั้น เย่เฉินก็จะดูท่าทีของเซียวชูหรันก่อน

เพื่อที่จะไม่ให้เซียวชูหรันมองอะไรออก ตอนเย็นที่เขาไปซื้อผักที่ตลาด ก็ยังซื้อมาในจำนวนคน4คนกิน แล้วยังซื้อของที่หม่าหลันชอบกินมาด้วย

แต่ว่า หม่าหลันคงจะไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสชาติมันเสียแล้ว