บทที่ 733

บทที่ 733

เย่เฉินก็กำลังครุ่นคิดปัญหา เซียวชูหรันก็รีบถามอย่างทนไม่ได้ว่า “คุณกับพ่อเป็นอย่างไรบ้าง? มีวี่แววไหม?”

“เอ่อ....” เย่เฉินมองกองปิ้งย่างและเบียร์ตรงหน้า แล้วก็พูดอย่างผิดต่อความในใจว่า “พวกเราตามหาแถวสถานที่เล่นไพ่นกกระจอกแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววอะไร”

เซียวชูหรันก็ถอนหายใจ พูดว่า “งั้นพวกคุณก็ตามหาต่อไปเถอะ ฉันกับรั่งหลินก็จะไปหาต่อ”

“ได้เลย” เย่เฉินรีบพูดต่อ “วางใจเถอะ ผมกับพ่อจะช่วยกันหาเอง！”

“ได้” เซียวชูหรันพูดว่า “งั้นฉันวางสายแล้วนะ ได้ความอะไรก็รีบติดต่อมา”

“ไม่มีปัญหา！”

ทางเย่เฉินก็วางสาย เซียวฉางควนก็กำลังเจริญอาหาร กินปิ้งย่างอย่างหนำใจ

เขากระดกเบียร์ยกแก้ว แล้วก็รินให้เย่เฉิน กินไปพูดไปว่า “ไอ้ลูกเขย วันนี้ไม่มีใครมาขัดอารมณ์เราแล้ว พวกเราก็ดื่มเยอะๆ หน่อย มา พ่อดื่มก่อนเลย”

เย่เฉินก็หัวเราะในใจ หม่าหลันไม่อยู่ พ่อตาก็เหมือนได้ปลดปล่อย แล้วก็พยักหน้าพูดออกมาว่า “พ่อก็อย่าดื่มเยอะครับ ดื่มเยอะแล้วสุขภาพไม่ดี”

เซียวฉางควนก็หัวเราะลั่น พูดว่า “มีข่าวดีก็มีความสุขจริงๆ ตอนนี้พ่อหวังว่าแม่ยายแกจะถูกพวกแก๊งต้มตุ๋นหลอกไปเสีย ถึงอย่างไรเข้าไปรับความทุกข์ก็ไม่ถึงกับตาย ขังเธอไว้สัก3ปี5ปี ให้พวกเราได้อยู่อย่างสงบๆ หน่อย”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วก็ถอนหายใจพูดว่า “ผมก็คิดว่าดีเหมือนกัน แต่กลัวว่าเซียวชูหรันจะรับไม่ได้”

เซียวฉางควนก็ถอนหายใจพูดว่า “จะพูดไปก็ใช่อยู่ เซียวชูหรันเป็นเด็กกตัญญู กตัญญูมาก กตัญญูจนโง่ไปหน่อย！คนอย่างแม่ยายแก คู่ควรให้กตัญญูด้วยหรือไง? แกกับเธอไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน แกว่า ว่าถ้าแม่แท้ๆ แกเป็นแบบนี้ แกจะยังกตัญญูอยู่ไหม?”