บทที่ 734

บทที่ 734

“จะอธิบายอย่างไรได้?” เซียวฉางควนพูดว่า “ต่อให้อธิบายไป เรื่องของพ่อกับหม่าหลันมันเกิดขึ้นแล้ว หานเหม่ยฉิงเป็นคนรักความสะอาด ชีวิตประจำวันรักความสะอาด ด้านความรักก็รักสะอาด เธอก็รู้ว่าพ่อนั้นถูกหม่าหลันมอมเหล้า แต่เธอรู้สึกว่าตนเองรับในตัวที่เป็นแบบนี้ไม่ได้ ดังนั้นก็เลยเลิกรากันไปไม่หวนคืน แล้วก็ไปอมเริกา”

เย่เฉินตั้งใจถามว่า “แล้วในใจพ่อยังคิดถึงเธออยู่หรือเปล่าครับ?”

เซียวฉางควนก็พูดเปิดอก พูดออกมาตรงๆ ว่า “คิดถึงสิ จะไม่คิดถึงได้อย่างไร เธอเป็นผู้หญิงคนแรกของพ่อ และเป็นคนที่พ่อรักมากคนเดียว ไม่งั้นพ่อคงไม่เปลี่ยนรหัสโทรศัพท์เป็นเลขวันเกิดของเธอหรอก......”

เย่เฉินก็พยักหน้าแสดงถึงว่าเข้าใจ แล้วก็ถามว่า “แล้วพ่อได้สืบเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเธอบ้างหรือเปล่า?”

“เคยสืบอยู่” เซียวฉางควนกล่าว “แต่ก็ไม่ได้ความอะไร หลายปีก่อนก็ได้ยินว่าเธอนั้นแต่งงานกับคนอเมริกาไปแล้ว ลูกชายคนหนึ่ง ได้ยินว่าชีวิตความเป็นอยู่ในครอบครัวดีมาก แต่รายละเอียดมากกว่านี้ก็ไม่มีใครรู้แล้ว เพราะเพื่อนเก่าสมัยเรียนที่ติดต่อกับเธอก็มีไม่มาก ต่อมาก็ได้เลิกติดต่อกับพวกเพื่อนของเราไป”

เย่เฉินก็หยักหน้าเบาๆ ในใจก็คิดว่า ถ้าหากหานเหม่ยฉิงรู้ว่าตอนนี้เซียวฉางควนกลายเป็นคนที่ขี้ขลาดเช่นนี้ เกรงว่าตอนนั้นก็คงจะไม่อยากรู้สึกดีอะไรกับเขา

เซียวฉางควนเห็นเย่เฉินยังไม่ดื่ม ก็เลยพูดอย่างไม่พอใจว่า “ไอ้ลูกเขย ทำไมไม่ดื่มหน่อยล่ะ? ให้พ่อดื่มคนเดียวอยู่ได้！”

เย่เฉินก็ยิ้มๆ แล้วยกแก้วขึ้น พร้อมพูดว่า “ครับๆๆ เดี๋ยวผมดื่มเป็นเพื่อน”

เพิ่งพูดจบ โทรศัพท์ของเซียวฉางควนก็ดังขึ้น

โทรศัพท์ขึ้นเบอร์ที่ไม่รู้จัก เขาก็ขมวดคิ้วพูดว่า “เวลานี้แล้ว ใครมันโทรมากันเนี่ย”

พูดจบ เขาก็รับโทรศัพท์