บทที่ 767

บทที่ 767

“อะไรนะ？！”

เซียวชูหรันพูดอย่างตกใจว่า “รูปร่างสวย กิริยาดี นิสัยดี ที่สำคัญคือสามีเสียไปแล้ว แถมยังรวยอีก......นี่มันไม่ใช่เพชรเม็ดงามในหมู่คุณป้าหรอกหรือนี่? ”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วตั้งใจพูดว่า “เป็นเพชรเม็ดงามจริงๆ อย่างที่ว่า แต่ว่าคุณป้าหานไม่เหมือนป้าแก่ๆ เลย เหมือนพี่สาวมากกว่า”

เซียวชูหรันก็ถามอย่างสงสัยว่า “ขนาดนั้นเลยหรือ? อายุประมาณเท่าไร? ”

เย่เฉินตอบ “เหมือนจะอายุราว37-38 อย่างมากก็40”

“จริงหรือ？！”

เซียวชูหรันเต็มไปด้วยใบหน้าที่ไม่เชื่อ เธอไม่ค่อยได้เห็นผู้หญิงที่มีอายุ50 แต่ดูภายนอกเหมือนคนอายุ37-38

ต่อให้เป็นดาราหนัง ก็จะไม่ถึงขนาดนี้

เย่เฉินก็พูดอย่างจริงจังว่า “ผมไม่ได้ล้อคุณเล่นเลยนะ คุณป้าหานดูอ่อนวัยมาก คุณรู้จักดาราหนังชื่อ สวี่ฉิง ใช่ไหม คุณป้าหานดูอ่อนวัยกว่าเธอคนนั้นเสียอีก แถมยังสวยด้วย”

เซียวชูหรัน ก็ส่งเสียงตกตะลึง “ขนาดนั้นเลยหรือนี่? ”

เย่เฉินก็ยิ้มพูดนิ่งๆ “พอดีว่าเย็นนี้เธอจะมากินข้าวที่บ้าน พอถึงตอนนั้นเดี๋ยวคุณก็ได้เห็นเอง”

เซียวชูหรันก็ไม่แปลกใจกับคำพูดของเย่เฉินอีก เธอพูดอย่างกังวลว่า “ผู้หญิงคนนี้ เดิมที เป็นคนรักเก่าของพ่อ ตอนนี้สามีเสียไปแล้ว แถมมีข้อดีขนาดนี้ แล้วตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อฉันกับแม่ฉันก็ไม่ค่อยมั่นคง ที่น่าโมโหก็คือ ตอนนี้แม่หายตัวไป จังหวะนี้ก็ให้ผู้หญิงคนนั้นอาศัยจังหวะนี้เขาแทรกแซงมาน่ะสิ？！”

เย่เฉินก็ยิ้มพูดอย่างอึกอัก “คุณภรรยาครับ นั่นมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ลูกๆ อย่างเราจะไปก้าวก่ายได้นะ เพราะถึงอย่างไรพ่อและแม่ก็มีอิสระของพวกเขา ลูกๆ อย่างเราก็ได้แต่เคารพพวกเขา ไม่ควรไปคัดค้าน”