บทที่ 768

บทที่ 768

และในตอนนี้ เวลาที่หม่าหลันหายตัวไป ก็ครบ24ชั่วโมงแล้ว

ดังนั้นตอนนี้หม่าหลันก็เป็นห่วงมาก กังวลมาก ก็เลยไปตามหาตามคลินิกความงามและคลับบาร์ที่หม่าหลันชอบไป

เธอมายังคลินิกเสริมความงามแห่งหนึ่ง แล้วก็เอารูปของแม่ไปถามเจ้าของร้านว่า “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าเคยพบเห็นบุคคลในรูปไหมคะ? ”

เจ้าของร้านคนนั้นมองรูปของหม่าหลัน แล้วก็พูดอย่างตกใจว่า “อ้าว นี่พี่หม่าไม่ใช่หรือนี่? ”

เซียวชูหรันก็ถามอย่างดีใจว่า “รู้จักแม่ของฉันหรือคะ? ”

เจ้าของร้านยิ้มพูดว่า “ที่แท้คุณก็คือลูกสาวของพี่หม่านี่เอง เมื่อก่อนพี่หม่าเป็นลูกค้าประจำที่นี่ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เห็นเธอเลย ก่อนหน้านี้พี่หม่าชอบมาทำหน้าที่นี่กับเพื่อนๆ ทำไมหรือ? พี่หม่าหายตัวไปหรือ? ”

เซียวชูหรันพยักหน้า แล้วถามว่า “ไม่ทราบว่าคุณรู้จักเพื่อนๆ ของแม่ไหมคะ? ให้การติดต่อกับฉันหน่อยได้ไหม? ”

เจ้าของร้านคนนั้นก็นึกอะไรออก แล้วพูดว่า “ไอ้หยา พอดีว่ามีเพื่อนของพี่หม่ากำลังทำหน้าอยู่ที่นี่พอดี เดี๋ยวฉันเข้าไปถามให้ดีไหม? ”

เซียวชูหรันก็พูดอย่างซาบซึ้งว่า “งั้นก็ขอบคุณมากนะคะ รบกวนด้วย！”

“ไม่ต้องเกรงใจ สมควรทำอยู่แล้ว”

เจ้าของร้านคนนั้นก็ยิ้มๆ แล้วก็วอร์ขึ้นมาพูดว่า “ลี่ลี่ ไปบอกเจ๊หวาง ว่าลูกสาวของพี่หม่ามาตามหาพี่หม่า มีเรื่องอยากจะถามเธอหน่อย”

อีกฝั่งก็ส่งเสียงกลับมาว่า “ได้ค่ะ เจ๊หวางบอกว่าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

เซียวชูหรันรออยู่สักพัก ก็เห็นผู้หญิงอ้วนๆ รวยๆ คนหนึ่ง ใบหน้าแปะแผ่นมากส์หน้าเดินออกมา