บทที่ 783

บทที่ 783

เมื่อเย่เฉินเห็นอาหารเหล่านี้ที่หานเหม่ยฉิงเป็นคนทำ อดไม่ได้ที่จะอยากอาหาร แต่ว่าแสดงออกไปตามมารยาท เขาก็รู้สึกเกรงใจที่จะเริ่มรับประทานอาหารเลย และเริ่มหยิบเครื่องดื่มออกมาหนึ่งขวด รินให้กับผู้หญิงทั้งสองท่าน

หลังจากนั้น เขาถึงจะหยิบแก้วเหล้าขึ้นมา ยิ้มพร้อมพูดว่า : “คุณน้าหาน พอล ยินดีต้อนรับพวกคุณทั้งสองกลับสู่ประเทศจีน ยินดีต้อนรับพวกคุณทั้งสองกลับสู่จินหลิง และยินดีต้อนรับที่พวกคุณให้เกียรติมาเป็นแขกที่บ้านของเรา เรามาร่วมดื่มกันสักแก้วเถอะ”

เซียวฉางควนที่อยู่ข้างๆก็รีบพูดคล้อยตามทันที : “ใช่ๆ เพื่อเลี้ยงต้อนรับพวกคุณสองคน เรามาร่วมดื่มกันสักแก้ว！ ”

หานเหม่ยฉิงยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นมา พูดอย่างใจจริงว่า : “ขอบคุณการต้อนรับของพวกคุณมากจริงๆนะคะ คิดไม่ถึงจริงๆวันแรกที่ได้กลับมาจินหลิง ก็ได้กินอาหารบ้านๆทั่วไปที่บ้านของเพื่อนเก่าแก่ ขอบคุณมากจริงๆ”

เซียวฉางควนหัวเราะฮ่าๆพร้อมพูดว่า : “เหม่ยฉิง เราก็เป็นเพื่อนเก่ากันมาหลายปีแล้ว เรื่องเล็กๆน้อยๆแค่นี้คุณยังจะมาเกรงใจกันอีกทำไม！”

พูดแล้ว ก็พูดอีกว่า : “อีกอย่าง อาหารบนโต๊ะในวันนี้ต้องยกความดีความชอบให้คุณ ผมก็เป็นแค่ลูกมือเท่านั้น ทำเอาผมรู้สึกอายอย่างมากเลย มีที่ไหนกันเพื่อนเก่าแก่มาเป็นแขกที่บ้าน ยังจะให้เพื่อนเก่าลงมือเข้าครัวเอง ”

หานเหม่ยฉิงยิ้มพร้อมพูดว่า : “มาอายอะไรกันล่ะ ก็พูดกันซะดิบดีแล้วว่า วันนี้ฉันจะลงครัวเอง”

เย่เฉินยิ้มพร้อมพูดว่า : “มา เรามาดื่มแก้วแรกให้หมดแก้วกันดีกว่านะ！”

ทุกคนต่างก็ยกแก้วเหล้าและเครื่องดื่มขึ้นมา ผู้ชายสามคนดื่มเหล้าในถ้วยสุราเล็กๆหมดรวดเดียว ผู้หญิงสองคนก็ยกเครื่องดื่มขึ้นมา จิบๆหนึ่งอึก

ท่าทางของเซียวชูหรันค่อนข้างจะเยือกเย็นเล็กน้อย แต่นี่จะโทษเธอก็ไม่ได้

ถึงอย่างไรเธอก็ได้พยายามสุดความสามารถของตัวเองแล้ว ที่จะแสดงความเป็นมิตรกับหานเหม่ยฉิง

ในใจของหานเหม่ยฉิงรู้ดี ว่าในใจของเซียวชูหรันไม่ค่อยพอใจตัวเองอย่างแน่นอน ดังนั้นเธอก็เลยตั้งใจที่จะเอาใจเล็กน้อย พูดกับเซียวชูหรันว่า : “ชูหรัน หนูลองชิมกุ้งอบน้ำมันที่น้าทำดูสิ ดูว่าจะถูกปากของหนูไหม ”

พูดแล้ว หานเหม่ยฉิงก็เป็นคนคีบกุ้งตัวโตไปให้เธอ วางลงไปในถ้วยของเธอแล้ว