บทที่ 794

บทที่ 794

พูดแล้ว ตำรวจก็พูดอีกว่า : “ลูกเขยของคุณเป็นคนที่ตรงไปตรงมามาก และเป็นคนที่ใจกว้างมากๆ ไม่ใช่คนโลภ หลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เช็คยอดเงินคงเหลือในบัตรใบนี้ ก็รีบแจ้งตำรวจเลยทันที เดิมทีเราเตรียมจะให้เขาอย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น ผลสรุปกลับคิดไม่ถึงว่า จู่ๆคุณจะขโมยบัตรใบนี้ไปอย่างไม่ลืมหูลืมตา แถมยังเอาไปถอนเงินที่ธนาคารซิตี้แบงค์ด้วย！”

หม่าหลันอุทานออกมาอย่างตกใจ พูดอย่างเสียใจไม่น้อยเลยว่า : “ไอ้หยา！ถ้าฉันรู้ตั้งแต่แรกว่ามันเป็นแบบนี้ แม้ว่าจะตีฉันให้ตาย ฉันก็ไม่มีทางขโมยบัตรใบนี้ของเขาแน่นอน！”

หม่าหลันพูดแล้ว คนทั้งคนก็ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลออกมา ยังไงเธอก็คิดไม่ถึงเลย จู่ๆตัวเองจะไม่ระวังจนถูกหลอกลวงเช่นนี้！

ที่แท้บัตรใบนี้ก็เป็นอาชญากรที่ขโมยข้อมูลส่วนตัวของเย่เฉินไป จากนั้นการสร้างบัตรปลอมขึ้นมาส่งมาให้เย่เฉินเลย！

พวกเขาเพื่อที่จะล่อลวงเย่เฉิน ให้เย่เฉินเกิดความโลภเงินคงเหลือจำนวน 21.9 พันล้านหยวนในบัตรใบนี้

แล้วให้เย่เฉินเป็นเหมือนกับตัวเอง ไปธนาคารเพื่อโอนเงินก้อนนี้ออกมา โอนไปยังบัญชีของตัวเขาเอง！

หากทำเช่นนั้น เย่เฉินก็ช่วยเหลือพวกเขาดำเนินตามกระบวนการทั้งหมดในการหลอกธนาคารได้สำเร็จ พวกเขาก็จะสามารถหลุดพ้นจากโทษฐานโดยสิ้นเชิง และหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทั้งหมด！

รอหลังจากที่เย่เฉินโอนเงินไปยังบัญชีของตัวเขาเอง พวกอาชญากรเหล่านี้ก็จะไปหาเย่เฉินโดยตรง ข่มขู่เรียกเงินก้อนนี้ออกมาจากเขา แล้วก็ฆ่าเย่เฉินทิ้ง ให้เย่เฉินเป็นแพะรับบาป……

คิดมาจนถึงตรงนี้ หม่าหลันก็เหงื่อตกไปทั้งตัวแล้ว

เธอไม่ได้สงสัยทุกอย่างนี้ที่ตำรวจบอกกับเธอ แม้แต่นิดเดียว

ในเวลานี้เธอถึงจะตระหนักได้ ตอนนั้นที่ตัวเองเตรียมจะโอนเงิน 21.9พันล้านออกไป ก็เกือบจะเดินเฉียดไหล่กับยมราชแล้ว！

：

：