บทที่ 875

แต่ไหนแต่ไรมา เย่เฉินก็ไม่อยากเป็นคนดีเท่าไรนัก

บางครั้งเขาเห็นคนอื่นน่าสงสาร ก็เลยอยากจะช่วย

แต่อย่างน้อย ฝั่งตรงข้ามก็ต้องรู้ผิดชอบชั่วดีบ้าง

ถ้าอีกฝั่งไม่รู้ผิดชอบชั่วดีบ้าง เขาก็คงไม่ช่วยแบบ เนื้อไม่ได้กินหนังไม่ได้รองนั่ง แล้วเอากระดูกไปแขวนคอหลอก

บางคนก็ดื้อรั้น ไม่สู้ให้เขาได้ไปลองลิ้มรสชาติของผลลัพธ์ที่ตนเองก่อขึ้นเองดีกว่า

เพราะถึงอย่างไรเขาก็ทำตัวเอง อนาคตพอตกหลุมพรางแล้ว ตัวมาโอดครวญก็ไม่มีใครช่วยได้

ดังนั้นเขาก็อยากจะเปลี่ยนเรื่องคุยไปเสีย แล้วพูดว่า “ถ้าพวกคุณอยากจะธุรกิจด้านการเงินกัน เดี๋ยวไว้ค่อยสร้างกลุ่มคุยกันก็แล้วกัน วันนี้เรามาเชิญป้าหลี่กินข้าว ตั้งนานแล้วยังไม่ได้สั่งอาหารเลย”

เจี่ยงหมิงก็อารมณ์ดีขึ้นมา พูดยิ้มตาหยีว่า “มาๆๆ เอาเมนูอาหารให้ป้าหลี่เลย ให้ป้าหลี่เป็นคนสั่ง！”

ป้าหลี่ก็รีบโบกปัด แล้วพูดว่า “ไม่ต้องๆ ป้าไม่เคยมาสถานที่ดีๆ แบบนี้ จะให้สั่งอาหาร ป้าสั่งไม่เป็นหรอก พวกเธอหนุ่มๆ สาวๆ ก็สั่งกันเลยเถอะ”

เจี่ยงหมิงก็รับเอาเมนูมาเอง แล้วยิ้มพูดว่า “งั้นก็ให้ผมสั่งแล้วกันครับ！”

จากนั้นเขาก็เรียกพนักงานมาทันที แล้วพูดว่า “มา สั่งอาหาร”

พนักงานก็เข้ามา เจี่ยงหมิงก็รีบสั่งอาหาร แต่ครั้งนี้เขามีแผนอยู่ อาหารที่สั่งก็เอาแพงๆ ทั้งนั้น

อย่างแรก ก็สั่งหอยเป๋าฮื้อให้ทุกคน คนละตัว เมนูนี้ ก็มีราคาคนละ1888หยวน

จ้าวโจ๋วเหลือบไปเห็นเมนู ก็ตกใจพูดว่า “โหพี่หมิง เมนูนี้มันแพงไปหน่อยรึเปล่าพี่ แค่เมนูนี้เมนูเดียวก็จะ2หมื่นแล้วนะ！พวกเรา....จ่ายไม่ไหวหรอกพี่！”