บทที่ 876

เจี่ยงหมิงก็โบกมืออย่างไม่สนใจ แล้วพูดว่า “ได้ๆ ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะทำมาเสิร์ฟก็แล้วกัน”

พูดจบ ก็เสริมว่า “เอ่อแล้วก็ เอาFine Champange มาให้ผมอีก2ขวดนะ！”

พนักงานก็พูดว่า “คุณครับ แชมเปญขวดละ18888หยวนครับ สั่ง2ขวดไม่รับคืนนะครับ ได้ไหมครับ? ”

เจี่ยงหมิงก็รีบพูดว่า “ได้！รีบเอามาเถอะ！”

พอได้ยินว่าเขาสั่งแชมเปญขวดละ18888ไป2ขวด ทุกคนก็เริ่มนั่งไม่ลง

ลองบวกราคาดูแล้ว อาหารมื้อนี้ก็ปาเข้าไป6หมื่นกว่าหยวนแล้ว ต่อให้ทุกคนจ่ายแค่ครึ่งเดียว อย่างนั้นมันก็ตั้ง3หมื่นหยวนเลยน่ะสิ?

ถ้าให้ทุกคนหารกันออกล่ะก็ อย่างน้อยทุกคนก็ต้องจ่ายคนละ2000หยวนเลย！

จ้าวเห้าก็พูดอยากลำบากใจว่า “เจี่ยงหมิง พวกเราแค่กินข้าว ไม่ต้องสิ้นเปลืองขนาดนี้หรอก วันนี้มาเชิญป้าหลี่กินข้าว ก็เพื่อเป็นการต้อนรับป้า ป้าหลี่เพิ่งหายดี คงจะดื่มไม่ได้ นายสั่งมาตั้ง2ขวดหมายความว่าไง? ”

เจี่ยงหมิงก็พูดดูถูกว่า “จ้าวเห้า กูล่ะเบื่อท่าทางที่ทำตัวเป็นคนจนอย่างมึงจริงๆ เลยนะ แค่กินข้าว มึงจะกลัวอะไรวะห้ะ? ”

พูดจบ เขาก็ไม่รอให้จ้าวเห้าพูดอีก แล้วก็รีบหันไปพูดกับพนักงานว่า “แล้วเอาปลาเก๋ามาอีกตัว แล้วก็หูฉลามอีกคนละชุด”

เจี่ยงหมิงอยากจะสั่งเยอะๆ หน่อย แบบนี้ ตนเองก็จะได้เงินเยอะหน่อย

คนอื่นๆ ก็กังวลกัน กลัวว่าจะจ่ายค่าอาหารมื้อนี้ไม่ไหว แต่ละคนจะต้องจ่ายมากเกินไป

แต่ทุกคนก็ไม่กล้าเสียหน้า ใครก็ไม่กล้าพูดว่า มื้อนี้ฉันไม่กินแล้ว เพราะว่าป้าหลี่อยู่ที่นี่ด้วย

ตอนนี้ป้าหลี่ก็เหมือนจะนั่งไม่ลงแล้ว แล้วเธอก็พูดอย่างกังวลว่า “เจี่ยงหมิง พวกเรากินข้าวกัน ไม่ต้องสิ้นเปลืองขนาดนี้หรอก แล้วอีกอย่างของที่นายสั่งไป มันก็แพงมาก ป้าบอกตามตรงเลยนะ พอเห็นราคาก็ใจสั่นแล้ว......เราสั่งอาหารบ้านๆ ธรรมดาๆ ไม่ได้หรือ? อาหารธรรมดาน่ะ? ”