บทที่1000

เย่เฉินยิ้มบางๆ ดูเหมือนตอนนี้พ่อตาจะกลัวหม่าหลันรู้เรื่องที่หานเหม่ยฉิงกลับประเทศ

แต่ว่า เรื่องแบบนี้ปิดได้ตอนนี้ แต่ปิดไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก

แต่จะปิดได้นายก็ไหนก็ต้องดูพ่อตาเองแล้ว

…...

นายหญิงใหญ่เซียวที่อยู่ข้างบ้านตื่นง่าย และเมื่อเธอได้ยินการเคลื่อนไหวข้างนอก เธอจึงลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปที่ระเบียง

เหลือบไปเห็นและพบว่าบ้านของเย่เฉินสว่างไสว และหลังจากมองเข้าไปใกล้ๆ ปรากฏว่ามีคนงานจำนวนมากปลูกผักให้พวกเขา!

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

การปลูกผักไม่ใช่ต้องเริ่มต้นด้วยการปลูกเหรอ?

เทียบเท่ากับเย่เฉินย้ายแปลงผักทั้งหมดไปที่ลานของเขา

เชยก็คือเชย คฤหาสน์ดีๆ กลับจะปลูกผักผลไม้ ทำร้ายธรรมชาติจริงๆ!

ถ้าเป็นตัวเอง จะต้องปลูกดอกไม้ระดับไฮเอนด์ ถึงจะสามารถแสดงสไตล์ที่น่าสนใจของคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ได้!

แต่พอมองแบบนี้ คุณภาพของผักและผลไม้ที่พวกเขาปลูกนั้นค่อนข้างดี และควรเป็นอาหารออร์แกนิก ซึ่งมีราคาแพง

เมื่อคิดแบบนี้ นายหญิงเซียววางแผนที่จะหาเวลาให้เฉียน หงเย่น ไปขโมยผักในวันพรุ่งนี้

ในเวลานี้ เฉียนหงเย่นกำลังนอนพลิกไปพลิกมาเพราะนอนไม่หลับอยู่

อาการคันเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนเธอทนไม่ไหว