บทที่1150

ในเวลานั้นฉันก็ได้ยินเสียงชายวัยกลางคนตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ตระกูลซุนนี่รังแกกันเกินไปจริง ๆ เธอก็ตั้งท้องให้พวกเขาแล้ว พวกเขาไม่ได้ให้เงินเป็นของหมั้นสักนิด พวกเขาไม่กลัวเด็กจะถูกเอาออกใช่ไหม?”

ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดพล่อย ๆ ว่า “คนตระกูลซุนไม่กลัวหรอก เขาอยากให้พี่สาวเอกเด็กออก เพราะพวกเขารังเกียจพี่สาวของฉัน คิดว่าพี่สาวจะไปเกาะครอบครัวของพวกเขา” "

เขาพูดจบแล้ว ก็ถามอีกว่า “พี่สาว พูดสิ ทำไมคุณถึงลุ่มหลงเสน่ห์มันมาก ทำไมต้องแต่งงานกับคนตระกูลซุนนั่นล่ะ ครอบครัวนั้นทั้งหมดล้วนชั่วช้า ไปถามในชุมชนเราสิ ลูกสาวบ้านไหนแต่งงานแล้ว มัใครที่อีกฝ่ายไม่ให้เงินของหมั้นบ้าง

พี่สาวของ ชุ่นจึเพื่อนสนิทของฉันแต่งงานกับตระกูลธรรมดาในเมืองข้าง ๆ และครอบครัวฝ่ายชายให้เงินของหมั้นกับเจ้าสาว 280,000 หยวน ตอนนี้ชุ่นจึได้จ่ายเงินดาวน์ซื้อบ้านในเมืองแล้ว เงินดาวน์มาจากเงินของหมั้นพี่สาวของเขาและพี่สาวของเขายังให้เงินค่าตกแต่งอีกห้าหมื่นหยวน หากคุณแต่งงานกับคนตระกูลซุน ต่อไปฉันจะทำอย่างไรล่ะ!

“ใช่! คุณทำเรื่องน่าอับอายอะไรมาก็ถือว่าช่างมัน ต้องให้น้องมาคิดแทนพี่ด้วยเหรอ น้องชายของคุณก็อายุยี่สิบสองปีแล้ว ตอนนั้นเขากำลังหาคู่มาแต่งงาน ตอนนี้มีสาวน้อยให้เลือกมากมาย แต่ตอนนี้ไม่เตรียมห้อง แล้วสาวคนไหนจะยอมคบเขาล่ะ”

ตอนนั้นฉันก็ได้ยินผู้หญิงคนหนึ่งพูดอย่างเศร้าสร้อยว่า "ฉันรักซุนหงเหว่ยอย่างจริงใจ และเมื่อฉันอยู่กับเขาจะไม่ใช้เงินของเขา"

“รักกันจริงใจเหรอ?” หญิงวัยกลางคนเยาะเย้ยและพูดอย่างดุ ๆ ว่า “หึ่ม! ถ้าไอ้สารเลวตระกูลซุนรักคุณจริง แล้วทำไมเขาทำกับคุณแบบนี้ล่ะ เขาไม่ให้ของหมั้น ไม่ให้เงินแม้แต่บาทเดียว หรือแม้แต่ตอนแต่งงานก็ไม่มารับเจ้าสาวเอง และไม่ปล่อยให้คุณเดินทางคนเดียวบนเส้นทางหลายสิบกิโลเมตรไหม ทั้งหมดนี่ก็เพราะไอ้ชั่วนั้นเป็นตัวก่อเรื่องใช่ไหม?"

ชายหนุ่มก็ตะโกนว่า “สุนัขตระกูลซุนดูถูกเราจริง เขาคิดว่าครอบครัวเขาร่ำรวย ครอบครัวเรายากจน จนไม่สามารถคู่ควรกับครอบครัวของพวกเขาได้ ครอบครัวเราไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย เขาไม่มารับเจ้าสาวในวันแต่งงาน ตั้งแต่ฉันโตมาไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้เลย”

หลังจากเขาพูดจบ เขาก็พูดอีกครั้งว่า “พี่สาว! ถ้าวันนี้คุณแต่งงานอย่างสับสนอย่างนี้ พ่อกับแม่จะอับอายขายเสียในอำเภออู่เหอนี้จริง ๆ !”

หญิงคนนั้นกล่าวว่า “พวกคุณไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันตัดสินใจแล้ว วันนี้ฉันจะต้องแต่งงาน แม้ว่าฉันจะต้องปล่อยเช่า ฉันก็จะแต่งงานกับเขา”

หลังจากเธอพูดจบ ก็พูดอีกคว่า “หงเหว่ยไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พวกคุณคิด เขาไม่มีสิทธิ์อะไรในครอบครัว ทุกสิ่งในครอบครัวล้วนเป็นอำนาจของแม่เขา เขาเต็มใจที่จะให้เงินของหมั้น เแต่แม่ของเขาไม่เห็นด้วย หงเหว่ยยังบอกอีกว่าหลังจากที่เขาแต่งงานแล้ว เงินของเขาจะถูกแยกออกจากแม่ของเขา จากนั้นเขาจะเก็บเงินให้ได้สามแสนหยวนมาให้เป็นของขวัญกับพวกคุณ ถึงตอนนั้นพวกคุณก็สามารถซื้อห้องให้น้องชายได้แล้ว!"