บทที่ 1149

เมื่อเย่เฉินได้ยินดังนั้น จึงถามเซียวชูหรันด้วยความสงสัยว่า "อะไรนะ วันนี้เธอจะแต่งงาน เธอประกาศให้เพื่อนร่วมชั้นเก่าอย่างคุณรู้เพียงคนเดียวหรือเปล่า"

“ใช่...” เซียวชูหรันกล่าว “เธอต้องการให้ฉันช่วยเธอ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่สามารถจัดการคนเดียวได้ ตอนแรกฉันก็ต้องการให้เธอหาเพื่อนร่วมชั้นเก่าสักสองสามคนมาช่วย แม้จะมาเป็นกำลังใจให้ก็ยังดี แต่ว่าเธอไม่เห็นด้วย”

เย่เฉินพูดอย่างช่วยไม่ได้: "เธอคงไม่อยากเสียหน้าต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นเก่าหลายคน ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้"

เซียวชูหรันพยักหน้าและกล่าวว่า “ฉันไม่เคยเห็นเธอน่าสงสารขนาดนี้มาก่อน ในวันแต่งงานที่สำคัญอย่างนี้ ครอบครัวของแม่ครอบครัวของสามีกลับไม่สนใจเธอ…”

เซียวชูหรันพูดแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: "เย่เฉิน ที่จริงแล้ว ฉันคิดว่าดีจริง ๆ ที่ได้แต่งงานกับคุณ ถ้าครอบครัวของฉันให้ฉันแต่งงานกับชายหนุ่มร่ำรวย ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะถูกครอบครัวของฝ่ายสามีรังแกบังคับอย่างไร”

เย่เฉินทำหน้าเขินอายเล็กน้อย

ภรรยาของเขายังไม่รู้เลยว่าแต่งงานกับสามีสวะคนนี้ที่เป็นทายาทหนุ่มของครอบครัวชั้นนำในประเทศ

เซียวชูหรันเห็นว่าท่าทีของเขาแปลกไป จึงคิดว่าเขากำลังโกรธ เลยรีบอธิบายอย่างเร่งรีบว่า "เย่เฉิน อย่าคิดมากเลย ฉันไม่ได้หมายความอย่างอื่น แค่อยากจะบอกว่า มันเป็นเรื่องดีจริง ๆ ที่ฉันได้แต่งงานกับคุณ!”

เย่เฉินพยักหน้ายิ้ม ๆ พลางถามว่า “ถ้าวันหนึ่งฉันกลายเป็นคุณชายของครอบครัวเศรษฐี แล้วคุณจะทำอย่างไรล่ะ?”

เซียวชูหรันยิ้ม พลางกล่าวว่า “สิ่งที่คุณพูดไม่มีวันเป็นจริงได้หรอก เพราะคุณเป็นเด็กกำพร้า คุณจะเป็นคุณชายของครอบครัวที่ร่ำรวยไม่ได้”