บทที่1256

พูดจบ เขาหันไปมองอิโตะนานาโกะที่มีสีหน้าตกตะลึง แล้วยิ้มพูดว่า:"คุณนานาโกะ ข้อกระดูกและเส้นลมปราณของคุณดีมากจริง ๆ จากมุมมองของศิลปะการต่อสู้แบบจีนดั้งเดิมของเรา เส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูของคุณเปิดเกือบครึ่งแล้ว หากเส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูเปิดอย่างเต็มที่ งั้นคุณจะมีโอกาสที่จะกลายเป็นลูกศิษย์พลังใน"

"เส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตู?!!"อิโตะนานาโกะถามด้วยความประหลาดใจ:"มันคือเส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูที่พูดถึงกันในศิลปะการต่อสู้แบบจีนใช่ไหม? อีกอย่างลูกศิษย์พลังในคืออะไร?!"

เย่เฉินพูดอย่างเคร่งขรึม:"ศิลปะการต่อสู้นั้นมีพื้นฐานมาจากศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิม เช่นเดียวกับเส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูที่พูดถึงกันในนั้น แนวคิดนี้ ไม่ได้เสนอโดยผู้เขียนศิลปะการต่อสู้ แต่เสนอมาจากบรรพบุรุษของยาจีนโบราณเมื่อหลายพันปีที่แล้ว……"

"ส่วนลูกศิษย์พลังในที่คุณถาม พูดแบบนี้แล้วกัน วิธีการฝึกตอนนี้ของคุณ แม้คุณจะฝึกฝนอีกสี่สิบห้าสิบปี เมื่อคุณอายุเท่าท่านยามาโมโตะคนนี้ คุณก็ยังไม่ได้เข้าสู่ศิลปะการต่อสู้จริงๆ เพียงเปิดเส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตู ด้วยความช่วยเหลือจากปรมาจารย์ของผู้ยอดฝีมือพลังในมาสอนเทคนิคกำลังภายใน ถึงจะสามารถเป็นลูกศิษย์พลังในได้"

อิโตะนานาโกะถามอีกครั้ง:"แล้ว......ลูกศิษย์พลังในแข็งแกร่งหรือไหม?"

ยามาโมโตะพูดเยาะเย้ยว่า:"อิโตะนานาโกะ อย่าไปฟังหมอนี้พูดเรื่อยเปื่อย พลังและพลังในที่ว่านั้น เป็นเพียงวิธีการหลอกลวงผู้คนในศิลปะการต่อสู้แบบจีนโบราณเท่านั้นเอง เธอจำได้ไหม เมื่อก่อนฉันเคยให้เธอดูชายหญิงชราจีนที่บอกตัวเองว่าเป็นปรมาจารย์ไทเก็ก?"

อิโตะ นานาโกะ:"จำได้......"

ยามาโมโตะ คาซึกิหัวเราะแล้วพูดว่า:"หญิงชราบางคนสวมชุดไทเก็กสีขาว แค่สะบัดมือก็สามารถล้มชายร่างใหญ่หลายสิบคนได้ ที่ยิ่งกว่านั้นคือ พวกเขาให้คนสิบกว่ายี่สิบกว่าคนเข้าแถวกัน หญิงชราคนหนึ่งต่อยออกไปเบาๆ ก็สามารถล้มคนทั้งแถวจนล้มลงกับพื้นได้ มันดูมหัศจรรย์มาก แต่จริงๆ แล้วมันเป็นแค่ฉากที่นักแสดงทุกคนจัดขึ้นมาเท่านั้นเอง!"

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย:"ปฏิเสธไม่ได้ว่า มีคนจำนวนมากที่ใช้นามของลูกศิษย์พลังในไปโกหกและหลอกลวง แต่นี่เป็นเพียงพฤติกรรมส่วนตัวของคนหลอกลวงบางคน คุณไม่สามารถปฏิเสธการมีอยู่ของสิ่งนี้ เพียงเพราะมีคนอาศัยการหลอกลวงนี้"

"จริงสิ ช่วงก่อนๆฉันได้พบกับผู้ชายสองสามคนในจินหลิงซึ่งเป็นที่รู้จักในนามปรมาจารย์คาราเต้ของญี่ปุ่น พวกเขาเป็นบอดี้การ์ดของคนใหญ่คนโต พวกเขาคุยโอ้อวดตัวเอง ราวกับว่าโลกนี้อยู่ยงคงกระพัน แต่ท้ายที่สุด คนพวกนั้นถูกเพื่อนฉันเอาไปเป็นอาหารหมาหมดแล้ว หรือเป็นเพราะว่าคนพวกนี้มันอ่อนแอ ฉันก็จะปฏิเสธคาราเต้ญี่ปุ่นของพวกคุณ?"