บทที่1403

กู้เย้นจงดึงเย่เฉินไว้ ให้นั่งลงตรงที่นั่งข้างกายตนเอง

เพิ่งจะนั่งลง เขาก็เรียกเย่เฉินด้วยความรักใคร่ทันที “เฉินเอ๋อ พวกเรากินข้าวก่อน เธอลองดูว่าอาหารที่บ้านถูกปากหรือไม่ หากไม่ถูกปาก ลุงจะให้คนไปทำมาให้ใหม่”

เย่เฉินรีบพูดว่า “ลุงกู้ไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนี้ก็ได้”

กู้เย้นจงพยักหน้า ก่อนจะซักถามถึงชีวิตของเย่เฉินที่ประสบพบเจอหลายปีมานี้

สำหรับคนในครอบครัวอย่างกู้เย้นจง เย่เฉินจึงไม่ได้ปิดบังมากเท่าไหร่นัก นอกจากความลับของตำราเก้าเสวียนเทียนที่ไม่อาจบอกใครได้แล้ว เรื่องอื่นๆ เขาก็เล่าให้พวกเขาฟังพอสังเขปตั้งแต่ต้นจนจบ

ประกอบด้วยชีวิตก่อนอายุสิบแปดปีของตัวเอง รวมถึงสิ่งที่ประสบพบเจอมาตอนอยู่ในสังคมหลังจากตัวเองอายุสิบแปดปีแล้ว รวมถึงการพบกันของตัวเองกับคุณท่านใหญ่เซียว การแต่งงานกับเซียวชูหรัน รวมถึงชีวิตหลังแต่งงาน

กู้เย้นจงกับหลินหว่านชิวยิ่งฟังก็ยิ่งปวดใจ ในสายตาพวกเขา เย่เฉินอย่างไรก็เป็นลูกหลานของตระกูลเย่ เป็นหลานสายตรงของตระกูลเย่ ทั้งยังบิดาเขาในตอนนั้น คือดาวดวงใหม่ที่เจิดจรัสที่สุดดวงหนึ่งของตระกูลเย่ ตามหลักแล้ว เย่เฉินควรจะมีชีวิตที่สุขสบายใช้ชีวิตหรูหราตั้งแต่เด็กเสียด้วยซ้ำ กลับคิดไม่ถึงว่า เขาจะผ่านเรื่องราวมากมายขนาดนี้อยู่ข้างนอกมาตั้งแต่เด็ก ผ่านความยากลำบากที่คนทั่วไปประสบพบเจอไม่ได้ขาด

พอกู้เย้นจงฟังจบ ก็ทอดถอนใจออกมาไม่หยุด จากนั้นเขาก็ถามเย่เฉินว่า “เฉินเอ๋อ แล้วตอนนี้เธอวางแผนอย่างไรต่อ? ยังคิดจะกลับตระกูลเย่เพื่อทำความรู้จักกับพวกปู่ของเธออีกไหม?”